Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 2012

Meraviglioso


È vero, credetemi, è accaduto
di notte su di un ponte
guardando l'acqua scura
con la dannata voglia
di fare un tuffo giù
D'un tratto, qualcuno alle mie spalle
forse un angelo vestido da passante
mi portò via dicendomi così:

"Meraviglioso, ma come? Non ti accorgi
di quanto il mondo sia meraviglioso?
Meraviglioso, persino il tuo dolore
potrà apparire poi meraviglioso
ma guarda intorno a te
che doni ti hanno fatto,
ti hanno inventato il mare
tu dici: "Non ho niente"
ti sembra niente il sole,
la vita, l'amore?
Meraviglioso, il bene di una donna
che ama solo te, meraviglioso
la luce del mattino,
l'abbraccio di un amico
il viso di un bambino,
meraviglioso!
meraviglioso!

Ma guarda intorno a te,
che doni ti hanno fatto,
ti hanno inventato il mare
tu dici: "Non ho niente"
ti sembra niente il sole,
la vita, l'amore?
meraviglioso!

La notte era finita
e ti sentivo ancora
sapore della vita
meraviglioso, meraviglioso,
meraviglioso, meraviglioso!

Μετάφραση:
Είναι αλήθεια, πιστέψτε με, μου συνέβη
τη νύχτα πάνω σε μια γέφυρα
βλέποντας το σκοτεινό νερό
με την καταραμένη επιθυμία
να κάνω μια βουτιά κάτω
Ξαφνικά, κάποιος πίσω μου
Ίσως ένας άγγελος ντυμένος σαν περαστικός
Με πήρε μακριά λέγοντας μου αυτό:

"Υπέροχο, μα πώς; Δεν καταλαβαίνεις
το πόσο ο κόσμος είναι εκπληκτικός;
Υπέροχος, ακόμη και ο πόνο σου
μπορεί να σου φανεί μετέπειτα υπέροχος
μα κοίταξε γύρω σου
τι δώρα που σου έχουν κάνει,
Σου έχουν εφεύρει τη θάλασσα
Εσύ λες: "Δεν έχω τίποτα"
σου φαίνεται τίποτα ο ήλιος,
η ζωή, η αγάπη;
Υπέροχο, το καλό μιας γυναίκας
που αγαπά μόνο εσένα, υπέροχο
το φως του πρωινού,
η αγκαλιά ενός φίλου
το πρόσωπο ενός παιδιού,
Υπέροχο!
Υπέροχο!

Μα κοίταξε γύρω σου
τι δώρα που σου έχουν κάνει,
Σου έχουν εφεύρει τη θάλασσα
Εσύ λες: "Δεν έχω τίποτα"
σου φαίνεται τίποτα ο ήλιος,
η ζωή, η αγάπη; Υπέροχο!

Η νύχτα τελείωσε
και σε ένιωθα ακόμα
γεύση της ζωής
Υπέροχο, υπέροχο,
υπέροχο, υπέροχο!

Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2012

Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2012

Τρίτη 3 Ιανουαρίου 2012

Look Book

Καλή Χρονιά σε όλους!
Υποδέχομαι την νέα χρονιά με μια σύντομη αναδρομή στις αναγνωστικές μου "επιδρομές"...
Το 2011 ήταν ομολογουμένως μια δύσκολη χρονιά για μένα, με πολύ λιγότερο ελεύθερο χρόνο σε σύγκριση με τις προηγούμενες. Αυτό όπως είναι λογικό είχε και κάποιο αντίκτυπο και στη διάθεση μου για ανάγνωση, ευτυχώς σχετικά μικρό...

Αναγνώσματα 2011

1. Να σου πω μια ιστορία -  Χόρχε Μπουκάϊ
Η χρονιά ξεκίνησε με αυτό το τόσο ευχάριστο βιβλιαράκι του Μπουκάϊ, του πρώτου που είχα την τύχη να διαβάσω, αλλά όχι και το τελευταίο όπως θα καταλάβετε στην συνέχεια της λίστας. Μια νότα αισιοδοξίας, ιστορίες που σε κάνουν να βλέπεις την ζωή με άλλο μάτι και να πιστεύεις πως κανένα εμπόδιο δεν είναι ανυπέρβλητο. Βιβλίο που δανείστηκα από μια φίλη, αλλά που στο τέλος δεν άντεχα να μη το έχω στην κατοχή μου και έσπευσα να το αγοράσω.

2. Στη σκιά της πεταλούδας - Ισίδωρος Ζουργός
Βιβλίο ολίγον "βαρύ" (και με την κυριολεκτική και με την μεταφορική έννοια του όρου), αλλά πολύ ενδιαφέρον όσον αφορά την ιστορία της Θεσσαλονίκης που εμπεριέχει. Ευφυής και πρωτότυπος ο τρόπος γνωριμίας των πρωταγωνιστών, αν και τραβηγμένος στην ατυχή συγκυρία των ημερών.

3. Το σπίτι των πνευμάτων - Ιζαμπέλ Αλιέντε
Βιβλίο που με περίμενε υπομονετικά πολύ καιρό στο ράφι της βιβλιοθήκης μου, τελικά το διάβασα λίγο προτού φύγω για Κεφαλονιά. Κλασικό δείγμα της συγγραφέως, περιγραφικό, γλαφυρό... λατινοαμερικάνικο!

4. 30 ημέρες με τον επιθεωρητή Μονταλμπάνο - Αντρέα Καμιλλέρι
Καμιλλέρι, δεξιοτέχνης συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων με μοναδικό στυλ γραφής. Μονταλμπάνο ο αγαπημένος ήρωας του και ένας επιθεωρητής αλλιώτικος απ' τους άλλους. Σικελία, το σαγηνευτικό backround των ιστοριών.
Το βιβλίο περιέχει 30 μικρές αυτοτελείς, έξυπνες ιστοριούλες... που μας αποκαλύπτουν την εκκεντρική προσωπικότητα και ιδιοσυγκρασία του επιθεωρητή και τον τρόπο του να εξιχνιάζει όλες τις υποθέσεις όχι απαραίτητα με τους συνήθεις τρόπους αλλά με στυλ σικελικό...

5. Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν - Georges Simenon
Ήταν λοιπόν ένας άνθρωπος καθωσπρέπει, οικογενειάρχης κ.τ.λ μέχρις ότου ξαφνικά εν μια νυκτί όλα αλλάζουν, ολόκληρη η ζωή του καταρρέει, ο ίδιος δεν είναι πια ο παλιός του εαυτός, γίνεται ένας άλλος, ικανός για φόνο, για ληστεία, για απάτη. Όπως πολύ εύστοχα διάβασα σε μια κριτική "ο αντι-ήρωας αποτάσσει, ενσυνείδητα και ηθελημένα, ακολουθώντας μια ψυχρή λογική, όλες εκείνες τις συμβάσεις που πιστεύει ότι αποτελούν τα φτιασίδια του πραγματικού, γυμνού του εαυτού. Ενώ η "ντυμένη", συμβατική του ζωή στηρίζεται στο να περνά απαρατήρητος, να είναι πρότυπο κανονικότητας και του αστικού μέσου όρου, η "γύμνωση" του τον στρέφει έτσι ώστε να είναι "κοινό" πρόσωπο (κατ' αρχήν ως εγκληματίας), δακτυλοδεικτούμενος: υπόκοσμος, μετά απόβλητος, τέλος περιθώριο."
Ένα βιβλίο σταθμός στην εργογραφία του Σιμενόν, του συγγραφέα των 400 τίτλων.

6. Η Ροζαλία της Σικέλιας - Σιμονέτα Ανιέλο Χορνμπι
Απλά συμπαθητικό βιβλιαράκι που αφηγείται την παράξενη ιστορία μιας ιδιότροπης υπηρέτριας, που τελικά κρατάει στα χέρια της εξουσία που κανείς δεν μπορεί να φανταστεί. Και που το κουβάρι των αποκαλύψεων ξετυλίγεται αργά αργά μετά τον θάνατο και την διαθήκη της.

7. Το κορίτσι με το τατουάζ - Stieg Larsson
Το πρώτο μέρος της τριλογίας Millennium, του διάσημου πλέον Σουηδού συγγραφέα Stieg Larsson. Η τριλογία του έγινε Best seller και τα βιβλία του μεταφέρθηκαν ήδη από τους Σουηδούς στην οθόνη και αναμένουμε προσεχώς και την Αμερικάνικη εκδοχή. Το πρώτο μέρος της τριλογίας μας συστήνει με τους κεντρικούς χαρακτήρες: τον Μίκαελ Μπλουμκβιστ, ένας κατετρεγμένος πλην τίμιος δημοσιογράφος και τη Λίσμπετ Σαλάντερ άκρως ιδιόρρυθμο, αλλά ευφυέστατο κορίτσι με τα τατουάζ. Οι δύο τους ψάχνουν να βρουν την λύση πίσω από το μυστήριο που καλύπτει την εξαφάνιση της Χάριετ Βάνιερ μια πλούσιας, δεκαεξάχρονης κοπέλας που τα ίχνη της είχαν χαθεί για περίπου 40 χρόνια!

8. Το κορίτσι που έπαιζε με την φωτιά - Stieg Larsson
Την σκυτάλη παίρνει το δεύτερο μέρος  της τριλογίας και η όλη ιστορία περιπλέκεται γύρω από το δραματικό παρελθόν της Λίσμπετ. Πως το παρελθόν επιστρέφει και την καταδιώκει, πως άθελα της εμπλέκεται σε δολοφονίες, πως όλα τα ΜΜΕ στρέφονται εναντίον της και πως μόνη της με τις εκπληκτικές της ικανότητες στους υπολογιστές και με την βοήθεια του Μπλουμκβιστ προσπαθεί να ανακαλύψει και να ξεσκεπάσει την αλήθεια, προτού είναι αργά...

9. Το κορίτσι στη φωλιά της σφήγκας - Stieg Larsson
Στο τρίτο και τελευταίο μέρος η Λισμπέτ καταφέρνει να υπερπηδήσει όλα τα εμπόδια και αποκαλύπτει όλες τις πτυχές του παρελθόντος της. Όλα αυτά που την οδήγησαν στο σήμερα που την τραυμάτισαν και την έκαναν αυτό που είναι. Όλα όμως πλέον είναι υπέρ της, και στη δίκη όλες οι ψεύτικες αποδείξεις της ενοχής της καταρρέουν. Η αθωότητα της γίνεται ένα ηχηρό κατηγορώ απέναντι σε διεφθαρμένους πολιτικούς και σε σκοτεινές κρατικές και παρακρατικές οργανώσεις.

10. Βασίσου πάνω μου - Χόρχε Μπουκάϊ
Και ξαναγυρίζουμε στον Μπουκάϊ. Το "Βασίσου πάνω μου (Να δώσουμε μια ευκαιρία στην τύχη)" είναι η συνέχεια του "Να σου πω μια ιστορία". Και εδώ οι ιστοριούλες συνεχίζονται. "Το βιβλίο γενικά κινείται στον άξονα του Να σου πω μια ιστορία ως προς την εναλλαγή των αδιεξόδων και των λυτρωτικών ιστοριών, αλλά οι αναζητήσεις και τα συμπεράσματα διαφέρουν, προσαρμοσμένα στην ώριμη ηλικία των ηρώων και στις συνθήκες της (παγκοσμιοποιημένης) μοντέρνας ενήλικης ζωής."

11. Η παγωμένη πριγκίπισσα - Camilla Lackberg
Νέα συγγραφέας η Lackberg, αλλά τα καταφέρνει μια χαρά. Στο πρώτο της αυτό βιβλίο μας εξιστορεί πως η Έρικα ανακαλύπτει το νεκρό σώμα της παιδικής της φίλης Άλεξ, πως αυτό το δραματικό γεγονός αναστατώνει ολόκληρη την μικρή κοινωνία του χωριού. Και πως κομμάτι κομμάτι το παζλ του μυστηρίου πίσω από την δολοφονίας της ολοκληρώνεται και μέσα σ' αυτό διαφένονται πράγματα ανομολόγητα και καλά κρυμμένα εδώ και πολλά χρόνια. Το Σουηδικό μυθιστόρημα μετά τον Larsson έχει "ρεύμα", έτσι εκτός από την Lackberg, θα συναντήσετε και άλλους Σουηδούς συγγραφείς στα ράφια με τα ευυπόληπτα των βιβλιοπωλείων.

12. Ιστορίες να σκεφτείς - Χόρχε Μπουκάϊ
Ξαναγυρίζουμε για τελευταία φορά (τουλάχιστον για το 2011) στον Μπουκάϊ. Με ένα βιβλίο συλλογή ιστοριών, ποιημάτων και αποφθεγμάτων. Όπως λέει και ο ίδιος ο συγγραφέας στο οπισθόφυλλο του βιβλίου «Πάντα υποστήριζα ότι τα βιβλία μου αποτελούν, απλώς, ένα υλικό για το νου, ότι βοηθούν τον αναγνώστη να στοχαστεί για τον κόσμο και τον εαυτό του· να σκεφτεί τι δρόμο έχει χαράξει στη ζωή με όσα έκανε και όσα δεν μπόρεσε να κάνει· να αναλογιστεί όλα όσα συνέβησαν και, πάνω απ' όλα, πού οδηγείται ο ίδιος και πού θα ήθελε να οδηγηθεί.
Το μόνο πράγμα που θέλω απ' τα βιβλία μου, είναι να χρησιμεύσουν στους άλλους όπως χρησίμευσαν σ' εμένα άλλα βιβλία· να μπορέσουν να γίνουν δρόμος για κάποιους, επιβεβαίωση για κάποιους άλλους, αφορμή για όσους θέλουν να βρουν μια σύντομη διέξοδο, να ξεφορτωθούν ένα βάρος, να δουν με νέα μάτια κάποιο παλιό τους πρόβλημα.
Το εργαλείο που χρησιμοποιεί αυτό εδώ το βιβλίο, είναι η μαγική τέχνη της αφήγησης μιας ιστορίας που σου ανοίγει πόρτες αγνοημένες, δυνατότητες που δεν τις είχες φανταστεί, δρόμους που δε βάδισες ακόμα.»

Σάββατο 31 Δεκεμβρίου 2011

Αποφθέγματα #31

  • Στην θεωρία, δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ θεωρίας και πράξης. Στην πράξη όμως, υπάρχει. -Jan L. A. van de Snepscheut-
  • Οι περισσότεροι μπορούμε να κάνουμε περισσότερα απ’ ό,τι νομίζουμε, αλλά στην πραγματικότητα κάνουμε λιγότερα απ’ ό,τι νομίζουμε.
  • Ο χρόνος είναι το μοναδικό πολύτιμο πράγμα που αξίζει κανείς να σπαταλήσει. -Θεόφραστος-
  • Η τελειότητα επιτυγχάνεται όταν δεν υπάρχει τίποτα άλλο να προστεθεί, αλλά και τίποτα να αφαιρεθεί. -Antoine de Saint-Exupery-
  • Η ζωή είναι κωμωδία γι’ αυτούς που σκέφτονται και τραγωδία γι’ αυτούς που αισθάνονται. -Horace Walpole-

Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου 2011

Taormina

Sicilia Phototour Part 7 
(the last but not least)

Teatro Greco
View from Teatro Greco
View from Taormina
View from Teatro Greco 2
Panoramic from Teatro Greco
Taormina
Chiesa di San Giuseppe

Και φτάσαμε στο τέλος αυτής της φωτογραφικής ξενάγησης της Σικελίας. Και για να είμαι ειλικρινής, σας άφησα το καλύτερο για το τέλος. Ταορμίνα!
Αποχαιρετώ λοιπόν τον παλιό χρόνο με την ανάμνηση αυτού του μαγευτικού τόπου, ίσως πρόκειται χωρίς υπερβολή για ένα από τα ομορφότερα μέρη του κόσμου!
Επειδή όμως δεν είμαι σίγουρη αν θα τα καταφέρω αρκετά καλά να μιλήσω για αυτήν την εκπληκτική ομορφιά, θα παραθέσω τα λόγια ενός πολύ αγαπημένου μου συγγραφέα του Χόρχε Μπουκάϊ συνοδευμένα φυσικά ως είθισται από μια μικρή διδακτική ιστοριούλα. 

"... Ρώμη - Παλέρμο και από Παλέρμο με αυτοκίνητο για τον παράδεισο... Ταορμίνα.
Καμιά λέξη δεν μπορεί να περιγράψει αυτήν την πανέμορφη πόλη της Σικελίας.
Τα τοπία, οι άνθρωποι,η παλιά πόλη ψηλά (όπου δεν μπαίνουν αυτοκίνητα) και φυσικά, η Αίτνα, το ηφαίστειο που καπνίζει συνέχεια για να μας θυμίζει πως μπορεί να κοιμάται, αλλά είναι ζωντανό.
Αφού περάσει κανείς μια μέρα περπατώντας στην πόλη, καταλαβαίνει κάποια γνωμικά του Πιραντέλο και τον τίτλο εκείνου του μυθιστορήματος της Σιλβίνα Μπούλριτς. "Θα θυμάσαι την Ταορμίνα".
Αυτό το ταξίδι το θυμάμαι για πολλούς λόγους , αλλά κυρίως, για μια σύντομη κουβέντα που είχα με τον Τζιοβάνι. Ήταν ένας κύριος γύρω στα τριάντα οχτώ και δούλευε σε ένα μικρό μπαρ του χωριού που ξεφύτρωνε σε μια πλαγιά του ηφαιστείου. Η Αίτνα έχει δύο πλαγιές: μια ηφαιστειογενή και μια πεδινή, μια όπου χύνεται η λάβα όταν εκρήγνυται το ηφαίστειο και μια άλλη πιο ασφαλή, οπού η λάβα δεν φτάνει ποτέ. Προς έκπληξη μου το χωριό του Τζιοβάνι είναι χτισμένο στην επικίνδυνη πλευρά. Το χωριό έχει ξαναχτιστεί εφτά φορές, μια μετά από κάθε έκρηξη του ηφαιστείου.
-"Γιατί χτίζουν το χωριό εδώ, ξανά και ξανά;" ρώτησα μαντεύοντας την απάντηση.
-"Κοιτάξτε, κοιτάξτε" μου είπε ο Τζιοβάνι - κοιτάξτε τη θάλασσα και την παραλία και το βουνό και την πόλη... Εδώ είναι το πιο όμορφο μέρος του κόσμου... Ο παππούς μου πάντα το έλεγε."
-"Αλλά το ηφαίστειο είναι ενεργό... Μπορεί να εκραγεί ξανά" του είπα.
-"Κοιτάξτε, σινιόρε, η Αίτνα δεν θα μας προδώσει, το ηφαίστειο πάντα προειδοποιεί, ποτέ δεν σκάει από τη μια μέρα στην άλλη και, όταν είναι "έτοιμο", εμείς φεύγουμε" μου απάντησε, λες και ήταν προφανές.
-"Μα, και τα πράγματα; Τα έπιπλα, η τηλεόραση, το ψυγείο, τα ρούχα..." διαμαρτυρήθηκα.
Ο Τζιοβάνι με κοίταξε, πήρε μια βαθιά ανάσα, και με την υπομονή που έχουν οι σοφοί απέναντι σ' εμάς τους μορφωμένους, μου είπε:
-"Τι σημασία έχουν τα πράγματα, σινιόρε! Αν εμείς συνεχίζουμε ζωντανοί, όλα τα υπόλοιπα ξαναφτιάχνονται..."

Πηγή: Βασίσου πάνω μου (Να δώσουμε μια ευκαιρία στην τύχη), Χόρχε Μπουκάϊ.

Τετάρτη 28 Δεκεμβρίου 2011

Zaz - Je veux


 Zaz - Θέλω (Έτσι για να δούμε τη ζωή με άλλο μάτι...)

Χάρισε μου μια σουίτα στο ξενοδοχείο Ritz, δεν την θέλω
Τα Chanel κοσμήματα, δεν τα θέλω
Χάρισε μου μια λιμουζίνα, τι να την κάνω;
Πρόσφερε μου προσωπικό, τι να το κάνω;
Μια έπαυλη στο Neufchatel, δεν είναι για ’μένα
Πρόσφερε μου τον πύργο του Eiffel, τι να τον κάνω;


Θέλω αγάπη, χαρά και καλή διάθεση
Δεν είναι τα χρήματά σου που θα με κάνουν ευτυχισμένη
Θέλω να πεθάνω με το χέρι στην καρδιά
Πάμε μαζί, ας ανακαλύψουμε την ελευθερία
Ξέχνα όλα τα στερεότυπα σου, καλώς ήρθες στην δική μου πραγματικότητα


Κουράστηκα με τους καλούς σου τρόπους· είναι υπερβολικοί για ’μένα
Τρώω με τα χέρια μου, έτσι είμαι
Μιλάω δυνατά και είμαι ειλικρινής, συγγνώμη
Ας τελειώνουμε με την υποκρισία, εγώ σταματάω
Κουράστηκα με τα διφορούμενα λόγια
Κοίταξε με, δεν έχω θυμώσει καν μαζί σου, απλώς έτσι είμαι

Θέλω αγάπη, χαρά και καλή διάθεση
Δεν είναι τα χρήματά σου που θα με κάνουν ευτυχισμένη
Θέλω να πεθάνω με το χέρι στην καρδιά
Πάμε μαζί, ας ανακαλύψουμε την ελευθερία
Ξέχνα όλα τα στερεότυπα σου,
καλώς ήρθες στην δική μου πραγματικότητα.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...