Εφτά πράγματα που δεν πρέπει να έχεις

Σύμφωνα με το μεγάλο Ινδό ηγέτη, Μαχάτμα Γκάντι τα παρακάτω συνιστούν τα 7 αμαρτήματα της κοινωνίας. Στην κοινωνία που αυτός οραματίστηκε οι άνθρωποι δεν πρέπει να έχουν:

1. Πλούτο χωρίς μόχθο 
2. Απόλαυση χωρίς συναίσθημα 
3. Εμπόριο χωρίς ήθος 
4. Γνώση χωρίς χαρακτήρα 
5. Επιστήμη χωρίς ανθρωπιά 
6. Λατρεία χωρίς θυσία 
7. Πολιτική χωρίς αρχές

Πηγή: Perierga.gr

Κάποιος γνώριζε ότι θα φτάναμε ως εδώ από το 1910!!!

Σχεδόν 100 χρόνια πριν ο Γεώργιος Σουρής (2 Φεβρουαρίου 1853 - 26 Αυγούστου 1919), ένας από τους σπουδαιότερους σατιρικούς ποιητές της νεότερης Ελλάδας, έχοντας χαρακτηριστεί ως «σύγχρονος Αριστοφάνης» έγραψε το 1910 ένα εξαιρετικό ποίημα που αποτύπωνε με γλαφυρό τρόπο την ζωή του Έλληνα με τίτλο "Ποιος είδε κράτος λιγοστό"...

Πόσο σύγχρονα άραγε φαίνονται όλα αυτά; 

Αφιερώστε λίγο χρόνο και ρίξτε του μια ματιά...

"Ποιος είδε κράτος λιγοστό

σ' όλη τη γη μοναδικό,

εκατό να εξοδεύει

και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς,

νά 'χει επτά Πρωθυπουργούς,

ταμείο δίχως χρήματα

και δόξης τόσα μνήματα;

Νά 'χει κλητήρες για φρουρά

και να σε κλέβουν φανερά,

κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε

τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν,

ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,

οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν

δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,

κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.

Κι από προσπάππου κι από παππού

συγχρόνως μπούφος και αλεπού.

Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-

να παριστάνει τον ευρωπαίο.

Στα δυό φορώντας τα πόδια που 'χει

στο 'να λουστρίνι, στ' άλλο τσαρούχι.

Σουλούπι, μπόι, μικρομεσαίο,

ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.

Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,

λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.

Και ψωμοτύρι και για καφέ

το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».

Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς

σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς.

Δυστυχία σου, Ελλάς,

με τα τέκνα που γεννάς!

Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα,

τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;"

Πηγή: iloveThessaloniki.blogspot.com (7 Ιουλίου KourtGeo)

Kalimera

Για τον τουρισμό μας...

Κάθε πρωί που κίναγα vα πάω στη δουλειά...

... φεύγανε σαν πουλιά τα ψαροκάικα...

16/5

17/5

17/5 (2)

11/6

5/7

Αποφθέγματα #29

• Το να συνδυάσεις τη σοφία με τη δύναμη σπάνια πετυχαίνει, ακόμη και τότε, όμως, κρατάει πολύ λίγο.  -Albert Einstein-
• Ο έξυπνος το παραδέχεται, ο πονηρός δικαιολογείται, και ο ανόητος επιμένει.
• Εμπειρία είναι αυτό που αποκτάς , όταν δεν αποκτάς αυτό που θες. -Αρκάς-
• Το θάρρος είναι επιβολή στον φόβο σου, όχι απουσία φόβου.
• Αν ότι βλέπεις ταιριάζει γάντι με την πραγματικότητα που περισσότερο σε βολευεί, τότε μην πιστεύεις στα μάτια σου. -Μπάντουιν-

You in Thessaloniki

Διαγωνισμός τραγουδιού

Μια φορά έφτασε στη ζούγκλα μια κουκουβάγια που είχε ζήσει αιχμάλωτη και εξήγησε σε όλα τα ζώα τις συνήθειες των ανθρώπων.
'Ελεγε, για παράδειγμα, ότι στις πόλεις οι άνθρωποι ταξινομούσαν τους καλλιτέχνες με βάση τη δεξιοτεχνία τους, με στόχο να ξεχωρίσουν τους καλύτερους σε κάθε τομέα - ζωγραφική, σχέδιο, τραγούδι..
Η ιδέα να υιοθετήσουν ανθρώπινες συνήθειες κέρδισε τα ζώα και ίσως για αυτό οργάνωσαν αμέσως ένα διαγωνισμού τραγουδιού. Δήλωσαν συμμετοχή όλοι οι παρόντες, από το καναρίνι ως το ρινόκερο.
Με την καθοδήγηση της κουκουβάγιας αποφάσισαν ότι ο διαγωνισμός θα γινόταν με γενική μυστική ψηφοφορία όλων των διαγωνιζόμενων. Δηλαδή, η κριτική επιτροπή θα ήταν οι ίδιοι οι διαγωνιζόμενοι.
Έτσι κι έγινε. Όλα τα ζώα, συμπεριλαμβανομένου και του ανθρώπου, ανέβηκαν στο βάθρο και τραγούδησαν κερδίζοντας ένα μικρό ή μεγάλο χειροκρότημα του κοινού. Μετά, έγραψαν την προτίμησή τους σε ένα χαρτάκι και το έριξαν, διπλωμένο, σε μια μεγάλη κάλπη που τη φύλαγε η κουκουβάγια.
Όταν ήρθε η στιγμή της καταμέτρησης, η κουκουβάγια ανέβηκε στην πρόχειρη σκηνή και, με τη βοήθεια δύο ηλικιωμένων πιθήκων, άνοιξε την κάλπη για να βγει το αποτέλεσμα εκείνης της "αδιάβλητης εκλογικής διαδικασίας", της "γενικής και μυστικής ψηφοφορίας" που ήταν "υπόδειγμα δημοκρατίας", όπως είχε ακούσει να λένε οι πολιτικοί στις πόλεις.
Ένας από τους δύο γέροντες τράβηξε το πρώτο ψηφοδέλτιο και η κουκουβάγια φώναξε:
"Η πρώτη ψήφος, αδέλφια, είναι για το φίλο μας το..γάιδαρο!"
Έπεσε σιωπή και ακολούθησαν μερικά διστακτικά χειροκροτήματα.
"Δεύτερη ψήφος: Ο γάιδαρος!"
Γενική σαστιμάρα.
"Τρίτη: Ο γάιδαρος!"
Οι παρόντες άρχισαν να κοιτάζουν ο ένας τον άλλον, έκπληκτοι στην αρχή, με βλέμμα επιτιμητικό ύστερα και τέλος, όταν συνέχισαν να βγαίνουν ψήφοι υπέρ του γαϊδάρου, όλο και πιο ντροπιασμένοι.
Όλοι ήξεραν ότι δεν υπήρχε χειρότερη φωνή από το απαίσιο γκάρισμα του κι ωστόσο, η μία μετά την άλλη, οι ψήφοι τον εξέλεγαν καλύτερο τραγουδιστή.
Κι έτσι, τελικά, μόλις τελείωσε η καταμέτρηση, βγήκε η απόφαση ύστερη από "ελεύθερη απόφαση της αδέκαστης επιτροπής κριτών" ότι ο γάιδαρος με το παράτονο και ενοχλητικό γκάρισμα ήταν ο νικητής.
Και ανακηρύχθηκε ως "η καλύτερη φωνή της ζούγκλας και των περιχώρων."
Η κουκουβάγια εξήγησε μετά τι είχε συμβεί. Κάθε διαγωνιζόμενος, θεωρώντας τον εαυτό του αδιαμφισβήτητο νικητή, είχε δώσει την ψήφο του στον χειρότερο του διαγωνισμού, που δεν θα αποτελούσε απειλή για τη νίκη του.
Η εκλογή ήταν σχεδόν ομόφωνη. Μόνο δύο ψήφοι δεν ήταν για το γάιδαρο. Η μία ήταν η δική του. Επειδή πίστευε ότι δεν είχε τίποτα να χάσει, ψήφισε με ειλικρίνεια τη γαλιάντρα. Η άλλη, ήταν του ανθρώπου, ο οποίος φυσικά είχε ψηφίσει τον εαυτό του...
"Βλέπεις, λοιπόν, Ντεμιάν. Αυτό σημαίνει μιζέρια στην κοινωνία μας. Όταν νιώθουμε τόσο σπουδαίοι και δεν αφήνουμε χώρο για τους άλλους, όταν πιστεύουμε ότι αξίζουμε πολλά και δεν μπορούμε να δούμε πέρα από τη μύτη μας, όταν φανταζόμαστε πως ήμαστε υπέροχοι και δεν δεχόμαστε σε καμία περίπτωση να μείνει απραγματοποίητη η επιθυμία μας, τότε πολύ συχνά, η ματαιοδοξία, η μικροψυχία, η ηλιθιότητα και η ποταπότητα μας κάνουν μίζερους. Όχι εγωιστές, Ντεμιάν, αλλά μίζερους. Μί - ζε - ρους!"

Απόσπασμα από το εξαιρετικό βιβλίο του Jorge Bucay "Να σου πω μια ιστορία"