Τρίτη 22 Ιουνίου 2010

Υποχρεωτική βόλτα στην πόλη!

Αμάν και αυτές οι "γριές" (τους οπαδούς του Ηρακλή εννοώ) δεν μας έφταναν όλα τα άλλα, μας έχουν τρελάνει στις πορείες!
Σήμερα που λέτε δεν έχω παράπονο τα χιλιόμετρα μου τα έκανα και με το παραπάνω...
Να 'ναι καλά οι άνθρωποι που μεριμνούν για την φυσική μου κατάσταση (έχουμε να βγούμε και σε μια παραλία οσονούπω).
 Όλο το κέντρο γύρισα, γιατί λεωφορεία δεν υπήρχαν ούτε για δείγμα... πάλι καλά που δεν είχε ζέστη δηλαδή γιατί θα ευχόμουν να τον στείλουν στην ερασιτεχνική κατηγορία τον Ηρακλάκο!
Απ' την άλλη τους λυπάμαι και αυτούς τους έρμους... έχουν και αυτοί τα δίκια τους, τη χαρίζεις σε τόσους και τόσους στον Ηρακλή perché no?
Δίκιο μπορεί να έχουν αλλά το χάνουν ακαριαία, απ' τη στιγμή που ΤΟΛΜΗΣΑΝ να γράψουν συνθήματα οι αθεόφοβοι πάνω στο πιο αναγνωρίσιμο και φημισμένο μνημείο της πόλης! Ναι... στον Λευκό Πύργο αναφέρομαι! Αν είναι δυνατόν...
Και έτσι μ' αυτά τα ολίγα σχόλια για την σημερινή μου περιπέτεια σας καληνυχτίζω...
Αυτά βλέπω και σκέφτομαι να φύγω μια ώρα αρχύτερα για την Κεφαλονίτσα μου.

Παρασκευή 18 Ιουνίου 2010

Βίρα τις άγκυρες...


...και βάλε πλώρη για Κεφαλονιά!
Μάλιστα! Φεύγω, φεύγω και παίρνω την καρδιά μου και ένα τραγούδι συντροφιά μου, φεύγω... φεύγω...

Αρκετά όμως με τα άσματα, ας μπούμε στο ζουμί του θέματος! 
Ναι, αποφάσισα να φύγω...
Θα πάω στην λατρεμένη μου Κεφαλονιά! 
Θα πάω να χαρώ τον ήλιο, τη θάλασσα, τη φύση!
Το σκέφτηκα από δω, το σκέφτηκα από κει... και τελικά κατέληξα! 
Και που κάθομαι εδώ, τι κάνω; 
Περιμένω... μάταια καμιά ευκαιρία, και εν τω μεταξύ λιώνω στη ζέστη!
Εεε... λοιπόν όχι! Basta... δεν θα αφήσω άλλο τον χρόνο μου να χαραμίζεται άδικα!
 
Arrivederci...

Giorno e Notte

Τι ωραία που ήταν χθες... τι όμορφα που πέρασα! 
Καλή παρέα, με φαγάκι και ποτάκι... και ένας Ιταλός να συμπληρώνει τη συνταγή! 
Πόσο λατρεύω να μιλάω ιταλικά... και με το κρασάκι οι λέξεις βγαίναν πιο εύκολα!


Και με όλον αυτό τον ενθουσιασμό της προηγούμενης νύχτας, θέτω μέσα μου το εξής ερώτημα:
Τελικά από που πηγάζει όλη αυτή η αγάπη μου γι' αυτή τη γλώσσα...γι' αυτή τη κουλτούρα;
Κάνοντας μια αναδρομή στο παρελθόν διαπιστώνω πως όλο αυτό ξεκίνησε από πολύ νωρίς. Θυμάμαι τη μητέρα μου που μου λέγε πως κατά τη γνώμη της τα ιταλικά είναι η πιο όμορφη γλώσσα του κόσμου! Δεν είχα παρά να την πιστέψω καθ' ότι η ίδια μιλά 4 ξένες γλώσσες. Έπειτα όποτε τύχαινε να ακούσω κάπου ιταλικά με έπιανε κάτι σαν ανατριχίλα...
Είναι όντως η πιο όμορφη γλώσσα, αποφάνθηκα! "Η γλώσσα των αγγέλων" όπως λένε πολλοί...
Μετά από λίγο άρχισαν δειλά δειλά να μπαίνουν και τα ιταλικά τραγούδια στη μέση, και εκεί είναι που το αποφάσισα!
Εγώ αυτή τη γλώσσα πρέπει να την μάθω όπως και δήποτε!
Με το που τελείωσα το σχολείο λοιπόν και απαλλάχτηκα απ' το πολύ άγχος, φοιτήτρια ούσα, ξεκίνησα το ταξίδι μου στην ιταλική κουλτούρα...
Δεν το μετάνιωσα ποτέ! Μέρα με τη μέρα αυτό το ταξίδι με οδηγεί σε τόπους όλο και πιο μαγικούς, σε μια κουλτούρα τόσο γοητευτική και πλανεύτρα που μου είναι αδύνατο να πάψω να λατρεύω!
Προτείνω σε όλους αυτό το ταξίδι λοιπόν! Μην αρκεστείτε μόνο στη γλώσσα, ακούστε μουσική, δείτε ταινίες, ταξιδέψτε με τη φαντασία αλλά και στην πραγματικότητα...

Αρκετά σας ζάλισα, καλό ταξίδι εύχομαι...

Τετάρτη 16 Ιουνίου 2010

Squadra Azzurra

Perché gli atleti della Nazionale italiana nelle varie discipline sportive vengono chiamati "gli azzurri"? Ovviamente per via della loro divisa azzurra. Avvenne per la prima volta nel 1911: la Nazionale italiana di calcio indossò la maglia azzurra come omaggio allo sfondo dello stemma di casa Savoia, allora regnante in Italia. Successivamente, l' azzurro è stato adottato anche dalle Nazionali italiane degli altri sport.

Γιατί οι αθλητές της εθνικής Ιταλίας σε διάφορους αθλητικούς κλάδους αποκαλούνται "οι γαλάζιοι"; Προφανώς, λόγω της μπλε στολή τους. Αυτό συνέβη για πρώτη φορά το 1911: η ιταλική εθνική ομάδα ποδοσφαίρου φόρεσε τη γαλάζια φανέλα, ως φόρο τιμής στο θέμα της ασπίδας του Οίκου της Σαβοΐας, που εκείνη την εποχή βασίλευε στην Ιταλία. Στη συνέχεια, το γαλάζιο υιοθετήθηκε επίσης και απ' τα υπόλοιπα αθλήματα της εθνικής Ιταλίας.

Πηγή, Tratto da: Nuovo Progetto Italiano 3

Τρίτη 15 Ιουνίου 2010

Zorro, dancing scene...

 Τι μουσική... Τι χορός...
Μια απ' τις αγαπημένες μου σκηνές στο σινεμά! Απολαύστε την...




The Mask of Zorro (1998)
Directed by Martin Campbell. 
With Antonio Banderas, Anthony Hopkins, Catherine Zeta-Jones

Δευτέρα 14 Ιουνίου 2010

Αποφθέγματα #26

  • Ο χρυσός κανόνας είναι πως δεν υπάρχουν χρυσοί κανόνες. -George Bernard Shaw-
  • Η ζωή είναι πολύ μικρή για να πίνεις "κακό" κρασί.
  • Κάποτε υπήρχαν ηθοποιοί που προσπαθούσαν να γίνουν σταρ. Τώρα υπάρχουν σταρ που προσπαθούν να γίνουν ηθοποιοί. -Laurence Olivie-
  • Θάρρος σημαίνει να φοβάσαι, αλλά να πηγαίνεις ούτως ή άλλως. -Dan Rather-
  • Είναι προτιμότερο να ξέρεις κάποιες από τις ερωτήσεις παρά όλες τις απαντήσεις. -James Thurber-
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...