Tα ωραιότερα πράγματα στη ζωή δεν είναι πράγματα

Θα δανειστώ την φράση που χρησιμοποιεί στα σποτάκια του τελευταία γνωστός τηλεοπτικός σταθμός...
Και με αφορμή ένα όμορφο άρθρο που διάβασα πριν λίγο στη Lifo δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω και επιθυμώ να εκφράσω και εγώ την άποψη μου επί του θέματος.
Όντως τα ωραιότερα πράγματα στη ζωή δεν είναι υλικά αντικείμενα, είναι λέξεις, αρώματα, αγκαλιές, συναισθήματα και αισθήσεις, είναι οι στιγμές!
Σήμερα είναι η ημέρα επαλήθευσης αυτής της φράσης. Παρ' όλο που είναι μια μουντή και βροχερή μέρα πάντα υπάρχουν πράγματα που μπορούν να την κάνουν όμορφη. Για παράδειγμα με το που άρχισε η βροχή στο νηπιαγωγείο απέναντι ακριβώς από το σπίτι μου, τα παιδάκια άρχισαν να τραγουδούν όλα μαζί το "τραγουδώντας στην βροχή", υπέροχη στιγμή!
Ακόμα και αυτό που κάνω τώρα, με τον ήχο της βροχής για υπόκρουση, κάθομαι άνετη και χαλαρή στο γραφειάκι μου και διαβάζω άρθρα, και γράφω όλα αυτά που σκέφτομαι και μου χαρίζουν μικρές στιγμές ευτυχίας στην καθημερινότητα μου είναι ένα από αυτά τα ωραία πράγματα που δεν είναι καν πράγματα.
Τελειώνοντας την ανάρτηση μου συνειδητοποιώ πως και η προηγούμενη πάνω κάτω τα ίδια έγραφε...
Ναι, μάλλον προσπαθώ πολύ τελευταία να δίνω σημασία σε όλα αυτά τα φαινομενικά ασήμαντα που όμως με τον τρόπο τους με κάνουν λίγο πιο χαρούμενη... Είναι τόσο ανηλεής ο καθημερινός μας βομβαρδισμός από αρνητική ενέργεια που η προσπάθεια να αντισταθούμε γίνεται πολλαπλάσια!
Μπορούμε ακόμα, και θα μπορούμε πάντα γιατί τα ωραιότερα πράγματα στη ζωή πάντα δεν θα είναι "πράγματα"...

Open House Thessaloniki

Για ένα Σαββατοκύριακο η πόλη άνοιξε τις "πόρτες" της και έγινε ένα μεγάλο μουσείο!

2 μέρες και 56 κτίρια που διακρίνονται για την αρχιτεκτονική τους

Λεωφόρος Νίκης 19

Λεωφόρος Νίκης 19

Αργοναυτών 7, Καλαμαριά

Αργοναυτών 7, Καλαμαριά

Θεμ. Σοφούλη 104, Καλαμαριά

Θεμ. Σοφούλη 104, Καλαμαριά

Θεμ. Σοφούλη 104, Καλαμαριά

Θεμ. Σοφούλη 104, Καλαμαριά

Θεμ. Σοφούλη 104, Καλαμαριά

Θεμ. Σοφούλη 104, Καλαμαριά

Θεμ. Σοφούλη 104, Καλαμαριά

Θεμ. Σοφούλη 104, Καλαμαριά

Σχετικά άρθρα: Parallaxi, Facebook page, Official page, Lifo.

Wise Words

Bright Little Moments

Σήμερα ξεκίνησε η μέρα μου με σχετικά κακή διάθεση. Είχα και μάθημα, δεν είχα προλάβει να διαβάσω όσο ήθελα... Γιατί η αλήθεια είναι πως όσο παν δυσκολεύουν τα πράγματα, έχω πάψει να απομνημονεύω αυτόματα κάθε λέξη που μαθαίνω και χρειάζεται μια και δύο επαναλήψεις για να τυπωθεί στο μυαλό μου! Τέλος πάντων, πάλι παρεκτράπηκα, ας επιστρέψω στο αρχικό μου θέμα...

Ενώ λοιπόν ξεκίνησα με κακή διάθεση στην πορεία, μικρές, όμορφες στιγμούλες μου έφτιαξαν το κέφι! Και να μαι τώρα, να γυρνάω με το λεωφορείο στο σπίτι με ένα χαμόγελο στα χείλη και μια αίσθηση, μμμ πως να το πω... πληρότητας!

Και θα σας πω ακριβώς τις αιτίες που με έκαναν κεφάτη, τα μικρά και τα μεγάλα, τα σημαντικά και τα ασήμαντα...

Κατάφερα να ολοκληρώσω κάτι μικροδουλίτσες που εκκρεμούσαν, μου τηλεφώνησε ένας φίλος και είπε πως θα έρθει να με δει και να πιούμε ένα καφεδάκι μαζί, η φίλη μου η Ρούλα με κέρασε ένα από τα σπέσιαλ τσαγάκια της, μια κοπέλα μου είπε ότι είμαι πληθωρική προσωπικότητα (ναι καλέ για μένα μιλούσε...), οι βιτρίνες στους δρόμους της πόλης που βάζουν σιγά σιγά τα γιορτινά τους, τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια που παίζουν εδώ και μέρες στον heart fm, το βιβλίο που διαβάζω αυτή την περίοδο αρχίζει να αποκτά επιτέλους ενδιαφέρον, επειδή μετά από πολύυυυ καιρό δεν είμαι μόνη σαν το λεμόνι, και επειδή τραγουδώ την κιβωτό!

Τελικά δεν θέλουμε πολλά για να χαρούμε! Όσο δύσκολο και αν φαίνεται την στενάχωρη αυτή περίοδο που διανύουμε, ψάξτε και εσείς λόγους να χαρείτε. Μην τους ψάχνετε καν, είναι γύρω μας, αρκεί να καθαρίσουμε καλά τα γυαλιά μας από την "κάπνα" και την μαυρίλα που μας θαμπώνει την όραση...

Θέλω να είμαι αισιόδοξη! Τουλάχιστον προσπαθώ ακόμα...

Novembre

Ho difeso le mie scelte io ho

creduto nelle attese io ho

saputo dire spesso di no

con te non ci riuscivo...

Autun-no (?)

Χθες άρχισα να νιώθω πως ήρθε το φθινόπωρο! Χθες, 16 Οκτωβρίου με πέτυχε μια νευρική μπόρα την ώρα που περίμενα το λεωφορείο στο Βαρδάρη. Τα σκούρα σύννεφα που συνωστίζονταν από ώρες στον ουρανό της Θεσσαλονίκης άργησαν αλλά το έκαναν το θαύμα τους, πάνω που αποφάσισα να βγω έξω ώστε να διευθετήσω μια δουλίτσα.
Το υπόστεγο της στάσης δεν κάλυπτε τίποτα γιατί η βροχή ερχόταν από παντού! Μέσα σε μερικά λεπτά οι δρόμοι έγιναν ποτάμια και ο κόσμος έτρεχε να κρυφτεί σε υπόστεγα και εισόδους πολυκατοικιών. Για ένα απροσδιόριστο λόγο μου άρεσε  αυτό το ξέσπασμα του καιρού. Και ας βράχηκα... Όσο έβλεπα να πέφτει ραγδαία η βροχή, τόσο πιο ήρεμη ένιωθα. 
Παρ' όλα αυτά η ζέστη είναι ακόμα εδώ! Η θερμοκρασία θυμίζει καλοκαίρι και ο κόσμος κυκλοφορεί με κοντομάνικα και ανοικτά παπούτσια. Δεν θυμάμαι άλλη χρονιά που το καλοκαίρι να παρατάθηκε τόσο... Ίσως και ο καιρός με τον τρόπο του, προσπαθεί να βοηθήσει στην οικονομική δυσχέρεια του Έλληνα, που ξέρει πως θα δυσκολευτεί να ζεσταθεί φέτος το χειμώνα. Ένα από το ωραία που άκουσα είναι πως αν συνεχίσει έτσι ο καιρός σε λίγο θα ψάχνουμε το φλουρί της πρωτοχρονιάς μέσα σε κανένα καρπούζι!
Με όλα αυτά τα παράδοξα δυσκολεύομαι να πιστέψω πως είναι μέσα Οκτώβρη, πως σε δύο μήνες έχουμε τα Χριστούγεννα και πως όλα σιγά σιγά παίρνουν το δρόμο τους (ακόμα και αν αυτός είναι κατηφορικός)...
Από πλευράς μου, προσπαθώ να αντιστέκομαι στα καθημερινά βαρίδια που προσπαθούν να με τραβήξουν κάτω και συνεχίζω να το παίζω αισιόδοξη.
Κατά τα άλλα, διαβάζω σαν μανιακή, είναι πλέον το μοναδικό  μου καταφύγιο... Ξεφεύγω διαβάζοντας φανταστικές ιστορίες για ιδιόρρυθμους χαρακτήρες, δολοφονίες, ταξίδια απελευθέρωσης, κρύπτες, μυστήρια και μακρινά χωριά! (Και αρνούμαι πεισματικά, προς το παρόν τουλάχιστον να διαβάσω τις "Πενήντα αποχρώσεις του Γκρι"!!!)
Επίσης έχω αρχίσει ήδη να σκέφτομαι τον επόμενο ταξιδιωτικό προορισμό (παρ'όλο που δεν έχει περάσει πολύ καιρός από τον τελευταίο...).
Στον επόμενο "τόνο" ετοιμάζω διάφορα... τα οποία ελπίζω να βρω το χρόνο και την όρεξη να τα πραγματοποιήσω...

"Non siamo fatti per stare da soli ma nemmeno per stare con chiunque..."