Τρίτη 20 Νοεμβρίου 2012

Bright Little Moments

Σήμερα ξεκίνησε η μέρα μου με σχετικά κακή διάθεση. Είχα και μάθημα, δεν είχα προλάβει να διαβάσω όσο ήθελα... Γιατί η αλήθεια είναι πως όσο παν δυσκολεύουν τα πράγματα, έχω πάψει να απομνημονεύω αυτόματα κάθε λέξη που μαθαίνω και χρειάζεται μια και δύο επαναλήψεις για να τυπωθεί στο μυαλό μου! Τέλος πάντων, πάλι παρεκτράπηκα, ας επιστρέψω στο αρχικό μου θέμα...
Ενώ λοιπόν ξεκίνησα με κακή διάθεση στην πορεία, μικρές, όμορφες στιγμούλες μου έφτιαξαν το κέφι! Και να μαι τώρα, να γυρνάω με το λεωφορείο στο σπίτι με ένα χαμόγελο στα χείλη και μια αίσθηση, μμμ πως να το πω... πληρότητας!
Και θα σας πω ακριβώς τις αιτίες που με έκαναν κεφάτη, τα μικρά και τα μεγάλα, τα σημαντικά και τα ασήμαντα...
Κατάφερα να ολοκληρώσω κάτι μικροδουλίτσες που εκκρεμούσαν, μου τηλεφώνησε ένας φίλος και είπε πως θα έρθει να με δει και να πιούμε ένα καφεδάκι μαζί, η φίλη μου η Ρούλα με κέρασε ένα από τα σπέσιαλ τσαγάκια της, μια κοπέλα μου είπε ότι είμαι πληθωρική προσωπικότητα (ναι καλέ για μένα μιλούσε...), οι βιτρίνες στους δρόμους της πόλης που βάζουν σιγά σιγά τα γιορτινά τους, τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια που παίζουν εδώ και μέρες στον heart fm, το βιβλίο που διαβάζω αυτή την περίοδο αρχίζει να αποκτά επιτέλους ενδιαφέρον, επειδή μετά από πολύυυυ καιρό δεν είμαι μόνη σαν το λεμόνι, και επειδή τραγουδώ την κιβωτό!


Τελικά δεν θέλουμε πολλά για να χαρούμε! Όσο δύσκολο και αν φαίνεται την στενάχωρη αυτή περίοδο που διανύουμε, ψάξτε και εσείς λόγους να χαρείτε. Μην τους ψάχνετε καν, είναι γύρω μας, αρκεί να καθαρίσουμε καλά τα γυαλιά μας από την "κάπνα" και την μαυρίλα που μας θαμπώνει την όραση...
Θέλω να είμαι αισιόδοξη! Τουλάχιστον προσπαθώ ακόμα...

Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2012

Novembre


Ho difeso le mie scelte io ho
creduto nelle attese io ho
saputo dire spesso di no
con te non ci riuscivo...

Τετάρτη 17 Οκτωβρίου 2012

Autun-no (?)

Χθες άρχισα να νιώθω πως ήρθε το φθινόπωρο! Χθες, 16 Οκτωβρίου με πέτυχε μια νευρική μπόρα την ώρα που περίμενα το λεωφορείο στο Βαρδάρη. Τα σκούρα σύννεφα που συνωστίζονταν από ώρες στον ουρανό της Θεσσαλονίκης άργησαν αλλά το έκαναν το θαύμα τους, πάνω που αποφάσισα να βγω έξω ώστε να διευθετήσω μια δουλίτσα.
Το υπόστεγο της στάσης δεν κάλυπτε τίποτα γιατί η βροχή ερχόταν από παντού! Μέσα σε μερικά λεπτά οι δρόμοι έγιναν ποτάμια και ο κόσμος έτρεχε να κρυφτεί σε υπόστεγα και εισόδους πολυκατοικιών. Για ένα απροσδιόριστο λόγο μου άρεσε  αυτό το ξέσπασμα του καιρού. Και ας βράχηκα... Όσο έβλεπα να πέφτει ραγδαία η βροχή, τόσο πιο ήρεμη ένιωθα. 
Παρ' όλα αυτά η ζέστη είναι ακόμα εδώ! Η θερμοκρασία θυμίζει καλοκαίρι και ο κόσμος κυκλοφορεί με κοντομάνικα και ανοικτά παπούτσια. Δεν θυμάμαι άλλη χρονιά που το καλοκαίρι να παρατάθηκε τόσο... Ίσως και ο καιρός με τον τρόπο του, προσπαθεί να βοηθήσει στην οικονομική δυσχέρεια του Έλληνα, που ξέρει πως θα δυσκολευτεί να ζεσταθεί φέτος το χειμώνα. Ένα από το ωραία που άκουσα είναι πως αν συνεχίσει έτσι ο καιρός σε λίγο θα ψάχνουμε το φλουρί της πρωτοχρονιάς μέσα σε κανένα καρπούζι!
Με όλα αυτά τα παράδοξα δυσκολεύομαι να πιστέψω πως είναι μέσα Οκτώβρη, πως σε δύο μήνες έχουμε τα Χριστούγεννα και πως όλα σιγά σιγά παίρνουν το δρόμο τους (ακόμα και αν αυτός είναι κατηφορικός)...
Από πλευράς μου, προσπαθώ να αντιστέκομαι στα καθημερινά βαρίδια που προσπαθούν να με τραβήξουν κάτω και συνεχίζω να το παίζω αισιόδοξη.
Κατά τα άλλα, διαβάζω σαν μανιακή, είναι πλέον το μοναδικό  μου καταφύγιο... Ξεφεύγω διαβάζοντας φανταστικές ιστορίες για ιδιόρρυθμους χαρακτήρες, δολοφονίες, ταξίδια απελευθέρωσης, κρύπτες, μυστήρια και μακρινά χωριά! (Και αρνούμαι πεισματικά, προς το παρόν τουλάχιστον να διαβάσω τις "Πενήντα αποχρώσεις του Γκρι"!!!)
Επίσης έχω αρχίσει ήδη να σκέφτομαι τον επόμενο ταξιδιωτικό προορισμό (παρ'όλο που δεν έχει περάσει πολύ καιρός από τον τελευταίο...).
Στον επόμενο "τόνο" ετοιμάζω διάφορα... τα οποία ελπίζω να βρω το χρόνο και την όρεξη να τα πραγματοποιήσω...


Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 2012

"Non siamo fatti per stare da soli ma nemmeno per stare con chiunque..."

Πέμπτη 27 Σεπτεμβρίου 2012

Faithless

Πόσο να αντέξει ένας άνθρωπος την πίεση; Όταν βρίσκεσαι άθελα σου στη μέση ενός προβλήματος που δεν είναι καν δικό σου... Άλλοι σε έφεραν σε αυτή τη θέση και σου πετάνε το μπαλάκι για να παίξεις. 
Ακριβώς πριν ένα χρόνο βίωνα μια πολύ δύσκολη φάση, στάθηκα δυνατή και το ξεπέρασα! Φέτος ήλπιζα, πως ο Σεπτέμβρης θα φανεί πιο γενναιόδωρος μαζί μου και τα πράγματα θα είναι πιο απλά και πιο εύκολα! Δυστυχώς δεν έγινε έτσι αλλά μάλλον χειρότερα και κατέληξα μέρα με τη μέρα, χρόνο με το χρόνο να διαπιστώνω πως τίποτα δεν είναι εύκολο σε αυτή τη ζωή! Πριν απλά το άκουγα, ζούσα στην ξέγνοιαστη "φούσκα" της παιδικότητας μου, τώρα το ζω και το επιβεβαιώνω σχεδόν καθημερινά!
Είναι φορές που πιάνω τον εαυτό μου να θέλει να γυρίσει το χρόνο πίσω, να με κάνει πάλι παιδί!
Μου το λεγε πάντα η μάνα μου "μη βιάζεσαι να μεγαλώσεις, παιδί είσαι για λίγο, μεγάλος για μια ζωή!". Πόσο δίκιο είχε, και πόσο χαίρομαι που την άκουσα και δεν βιάστηκα να μεγαλώσω.
Εφόσον όμως δεν μπορώ να γυρίσω το χρόνο πίσω, το μόνο που εύχομαι τώρα είναι για μια ακόμα φορά να φανώ δυνατή! Να μη με καταβάλουν οι δοκιμασίες, και να μπορώ να τις αντιμετωπίζω με πίστη, ψυχραιμία, σοφία και αποφασιστικότητα.

Keep in mind:Dream as if you'll live forever. Live as if you'll die tomorrow.
 

Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου 2012

Αποφθέγματα #34


  • Αν συνεχώς λογαριάζεις να αλλάξεις ζωή, αλλά ποτέ δε βρίσκεις χρόνο να το κάνεις, είναι σαν να αναβάλλεις το φαγητό και το νερό από μέρα σε μέρα, μέχρι να πεθάνεις από πείνα. -Γουόλτερ Σκοτ- 
  • Το παρελθόν είναι φάρος, όχι λιμάνι. -Ρώσικο Γνωμικό- 
  • Δεν μπορούμε να ορίσουμε την ευτυχία. Μπορούμε μόνο να μιλήσουμε γι’ αυτό που την καταστρέφει και γι’ αυτό που τη δημιουργεί. - André Gide- 
  • Πρέπει να προσέξουμε να μη θεοποιήσουμε τη διάνοια. Έχει βέβαια μεγάλη δύναμη, αλλά καθόλου προσωπικότητα. - Albert Einstein-
  •  Όλοι γνωρίζουμε πως η Τέχνη δεν είναι η αλήθεια. Η Τέχνη είναι ένα ψεύδος που μας κάνει να αναγνωρίζουμε την αλήθεια, τουλάχιστον την αλήθεια που μας δίνει. -Πάμπλο Πικάσο-

Τρίτη 25 Σεπτεμβρίου 2012

Stockholm by night!

Τελειώνουμε την φωτογραφική μας περιήγηση στην Στοκχόλμη, με μερικές ενδεικτικές φωτογραφίες της πόλης το βράδυ. Για να την απολαύσετε καλύτερα θα σας συνέστηνα να ανεβείτε κάπου ψηλά, όπως για παράδειγμα στο Katarinahissen απέναντι από την Gamla Stan ή κατά το σούρουπο επισκεφθείτε το Kaknästornet να δείτε το εκπληκτικό ηλιοβασίλεμα και να πάρετε ένα πότο στο καφέ - εστιατόριο. Η θέα είναι εντυπωσιακή!

View of the city from Kaknästornet
View from Kaknästornet
Klevgränd, Södermalm
View from Katarinahissen
View from Katarinahissen
Södermalm
View of Stadshuset from Katarinahissen
View of Gamla Stan from Katarinahissen
View of Skeppsholmen from Katarinahissen
View of Stadsgardsleden street from Katarinahissen

Η Στοκχόλμη συμπερασματικά αξίζει τον κόπο, μην το σκέφτεστε πολύ... Τολμήστε το!
Οι προηγούμενες φωτογραφικές περιηγήσεις στην Στοκχόλμη: Stockholm, Skansen, Skeppsholmen, Gamla Stan
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...