Διαδρομές

Στις διαδρομές μου με το λεωφορείο, που πιστέψτε με είναι πολλές... Μου αρέσει να σηκώνω το βλέμμα μου ψηλά, να βλέπω τα κτίρια, την αρχιτεκτονική τους (τα τελευταία χρόνια ανακάλυψα μ' αυτό τον τρόπο μικρά και μεγάλα αριστουργήματα), τους ανθρώπους που ίσως φαίνονται μέσα σε αυτά, τι κάνουν... Δεν ξέρω ίσως είναι στη φύση του ανθρώπου, όπως είχα διαβάσει σε ένα άρθρο η περιέργεια του ηδονοβλεψία! Σε ένα παράθυρο μια γιαγιά περπατάει στο σαλόνι της με ένα μπαστουνάκι, σε ένα άλλο ένα ζευγάρι τρώει στην κουζίνα, στο άλλο κρέμονται στο χερούλι της ντουλάπας ένα σακάκι και μια γραβάτα και περιμένουν τον ιδιοκτήτη τους για να φορεθούν. Στα περισσότερα αναβοσβήνει το κουτί της τηλεόρασης... Σε μια πόλη ζουν χιλιάδες - εκατομμύρια ψυχές που αναπνέουν, κοιμούνται, τρώνε, στεναχωριούνται, έχουν προβλήματα ίσως μεγαλύτερα από τα δικά μου και τα δικά σου, χαίρονται, σκέφτονται, προβληματίζονται... Και στην τελική παρ' όλα τα καλά ή τα κακά αυτής της ζωής, ζουν. Υπομένουν την δύσκολη καθημερινότητα και παλεύουν για να επιβιώσουν. Κάπου εδώ σ' αφήνω... πρέπει να κατέβω, είμαι στο λεωφορείο και πάλι και με έπιασε μια έντονη επιθυμία να γράψω τα παραπάνω.

Ο ανθρωπάκος

Είμαι φτωχός κουρασμένος σκυφτός ανθρωπάκος,

των ταπεινών και των άλλων πουλιών φιλαράκος.

Για δε μ' αφήνετε ήσυχο;

Άστε με ήσυχο όλοι.

Θέλω να ζήσω ελεύθερος,

δίχως ταυτότητα πια...

Να που τελικά για κάθε συναίσθημα και σκέψη μας υπάρχει και ένα αντίστοιχο τραγούδι... Και γι' αυτό που βιώνω εγώ αυτή τη στιγμή δεν ταιριάζει τίποτα καλύτερα από αυτό το τραγουδάκι!
Για δε μ' αφήνετε ήσυχο; Μπορώ να μάθω...; Θέλω να ορίζω εγώ τη ζωή μου σύμφωνα με τα θέλω μου και όχι με τα πρέπει των άλλων. Θέλω ότι κάνω να το κάνω με την καρδιά μου, και κάθε μου πράξη να συμφωνεί με την ηρεμία της ψυχής μου. Δεν θέλω να μπω σε καλούπια, δεν θέλω να στιγματιστώ, δεν θέλω να γλύψω και να παρακαλέσω κανένα και για τίποτα! Θέλω ότι κερδίζω σε αυτή τη ζωή, να το κερδίζω με την αξία μου... για αυτό που είμαι και αυτό που αντιπροσωπεύω! Είναι δύσκολο το ξέρω στην περίοδο που ζούμε να τα πετύχω όλα αυτά... είναι δύσκολο να παραμείνω αλώβητη, αλλά εγώ θα προσπαθήσω...

Μάρτης γδάρτης

Ας πιάσω δουλειά και ας μιλήσω εν ολίγοις για τα γεγονότα του τελευταίου καιρού... γιατί όπως είναι φανερό έχω μείνει λίγο πίσω!
Λοιπόν πρώτα απ' όλα έχω να αναφέρω την άκρως επιτυχημένη έκβαση της φετινής εκδήλωσης που κάναμε στη δουλειά για την κοπή της πίτας μας! Ήταν ένα μικρό ως μεγάλο άγχος που είχα και ευτυχώς όλα πήγαν τέλεια! Μέτα από αυτό δεν έχω και πολλά εξαιρετικά νέα να διηγηθώ...
Εντάξει οφείλω να κάνω και μια αναφορά στον απαίσιο καιρό του φετινού χειμώνα που μας ξεπάγιασε και μας έκανε να μην βλέπουμε την ώρα για λίγη ζεστούλα και ήλιο! Και όταν επιτέλους βγήκε αυτός ο χαρούμενος και λαμπερός ήλιος το χαμόγελο έφτασε μέχρι τα αυτιά. Το θέμα βέβαια είναι ότι μαζί με τον ήλιο και την κατιτίς πιο ανεβασμένη θερμοκρασία βγήκαν και οι ιώσεις παγανιά και μας γέμισαν μυξομάντιλα, σιρόπια για το βήχα και παυσίπονα... Ευτυχώς μια μπόρα ήταν και αυτή και πέρασε και μας άφησε μυϊκούς πόνους που έκαναν μια βδομάδα να περάσουν!
Κατά τα άλλα έκλεισα πριν μια εβδομάδα και τα 26! Ναι μάλιστα ούτε και εγώ το πιστεύω πως πέρασε έτσι ο καιρός... Φέτος δε, όπως μου είπε μια κοπέλα ήταν τα "χρυσά" μου γενέθλια, γιατί λέει ήταν στις 26 και εγώ έκλεισα τα 26! Πολύ "χρυσά" βέβαια δεν τα πέρασα γιατί ακόμα πονούσα στα πόδια από την γρίπη λες και είχα τρέξει την προηγούμενη μαραθώνιο, αλλά δεν βαριέσαι... 
Χθες που λέτε διαπίστωσα την ευεργετική ιδιότητα που έχει η επίδραση του κρασιού στην ευφράδεια μου... Ιδίως όταν πρόκειται να μιλήσω ιταλικά! Με ένα ποτηράκι κρασί και θυμάμαι τα ιταλικά που νόμιζα ότι είχα ξεχάσει!
Δεν ξέρω βεβαία τι επίδραση θα είχε το κρασί στην περίπτωση που θα χρειαζόταν να μιλήσω τα λίγα ρώσικα που γνωρίζω... μάλλον δεν θα βοηθούσε και πολύ!
Αυτά τα νέα μου! Μετράω αντίστροφα για το καλοκαίρι... και ονειρεύομαι από τώρα την Κεφαλονιά!

Meraviglioso

È vero, credetemi, è accaduto

di notte su di un ponte

guardando l'acqua scura

con la dannata voglia

di fare un tuffo giù

D'un tratto, qualcuno alle mie spalle

forse un angelo vestido da passante

mi portò via dicendomi così:

"Meraviglioso, ma come? Non ti accorgi

di quanto il mondo sia meraviglioso?

Meraviglioso, persino il tuo dolore

potrà apparire poi meraviglioso

ma guarda intorno a te

che doni ti hanno fatto,

ti hanno inventato il mare

tu dici: "Non ho niente"

ti sembra niente il sole,

la vita, l'amore?

Meraviglioso, il bene di una donna

che ama solo te, meraviglioso

la luce del mattino,

l'abbraccio di un amico

il viso di un bambino,

meraviglioso!

meraviglioso!

Ma guarda intorno a te,

che doni ti hanno fatto,

ti hanno inventato il mare

tu dici: "Non ho niente"

ti sembra niente il sole,

la vita, l'amore?

meraviglioso!

La notte era finita

e ti sentivo ancora

sapore della vita

meraviglioso, meraviglioso,

meraviglioso, meraviglioso!

Μετάφραση:

Είναι αλήθεια, πιστέψτε με, μου συνέβη

τη νύχτα πάνω σε μια γέφυρα

βλέποντας το σκοτεινό νερό

με την καταραμένη επιθυμία

να κάνω μια βουτιά κάτω

Ξαφνικά, κάποιος πίσω μου

Ίσως ένας άγγελος ντυμένος σαν περαστικός

Με πήρε μακριά λέγοντας μου αυτό:

"Υπέροχο, μα πώς; Δεν καταλαβαίνεις

το πόσο ο κόσμος είναι εκπληκτικός;

Υπέροχος, ακόμη και ο πόνο σου

μπορεί να σου φανεί μετέπειτα υπέροχος

μα κοίταξε γύρω σου

τι δώρα που σου έχουν κάνει,

Σου έχουν εφεύρει τη θάλασσα

Εσύ λες: "Δεν έχω τίποτα"

σου φαίνεται τίποτα ο ήλιος,

η ζωή, η αγάπη;

Υπέροχο, το καλό μιας γυναίκας

που αγαπά μόνο εσένα, υπέροχο

το φως του πρωινού,

η αγκαλιά ενός φίλου

το πρόσωπο ενός παιδιού,

Υπέροχο!

Υπέροχο!

Μα κοίταξε γύρω σου

τι δώρα που σου έχουν κάνει,

Σου έχουν εφεύρει τη θάλασσα

Εσύ λες: "Δεν έχω τίποτα"

σου φαίνεται τίποτα ο ήλιος,

η ζωή, η αγάπη; Υπέροχο!

Η νύχτα τελείωσε

και σε ένιωθα ακόμα

γεύση της ζωής

Υπέροχο, υπέροχο,

υπέροχο, υπέροχο!

I know what I'll do this summer...

Timelapse in Greece

Look Book

Καλή Χρονιά σε όλους!

Υποδέχομαι την νέα χρονιά με μια σύντομη αναδρομή στις αναγνωστικές μου "επιδρομές"...

Το 2011 ήταν ομολογουμένως μια δύσκολη χρονιά για μένα, με πολύ λιγότερο ελεύθερο χρόνο σε σύγκριση με τις προηγούμενες. Αυτό όπως είναι λογικό είχε και κάποιο αντίκτυπο και στη διάθεση μου για ανάγνωση, ευτυχώς σχετικά μικρό...

Αναγνώσματα 2011

1. Να σου πω μια ιστορία -  Χόρχε Μπουκάϊ

Η χρονιά ξεκίνησε με αυτό το τόσο ευχάριστο βιβλιαράκι του Μπουκάϊ, του πρώτου που είχα την τύχη να διαβάσω, αλλά όχι και το τελευταίο όπως θα καταλάβετε στην συνέχεια της λίστας. Μια νότα αισιοδοξίας, ιστορίες που σε κάνουν να βλέπεις την ζωή με άλλο μάτι και να πιστεύεις πως κανένα εμπόδιο δεν είναι ανυπέρβλητο. Βιβλίο που δανείστηκα από μια φίλη, αλλά που στο τέλος δεν άντεχα να μη το έχω στην κατοχή μου και έσπευσα να το αγοράσω.

2. Στη σκιά της πεταλούδας - Ισίδωρος Ζουργός

Βιβλίο ολίγον "βαρύ" (και με την κυριολεκτική και με την μεταφορική έννοια του όρου), αλλά πολύ ενδιαφέρον όσον αφορά την ιστορία της Θεσσαλονίκης που εμπεριέχει. Ευφυής και πρωτότυπος ο τρόπος γνωριμίας των πρωταγωνιστών, αν και τραβηγμένος στην ατυχή συγκυρία των ημερών.

3. Το σπίτι των πνευμάτων - Ιζαμπέλ Αλιέντε

Βιβλίο που με περίμενε υπομονετικά πολύ καιρό στο ράφι της βιβλιοθήκης μου, τελικά το διάβασα λίγο προτού φύγω για Κεφαλονιά. Κλασικό δείγμα της συγγραφέως, περιγραφικό, γλαφυρό... λατινοαμερικάνικο!

4. 30 ημέρες με τον επιθεωρητή Μονταλμπάνο - Αντρέα Καμιλλέρι

Καμιλλέρι, δεξιοτέχνης συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων με μοναδικό στυλ γραφής. Μονταλμπάνο ο αγαπημένος ήρωας του και ένας επιθεωρητής αλλιώτικος απ' τους άλλους. Σικελία, το σαγηνευτικό backround των ιστοριών.

Το βιβλίο περιέχει 30 μικρές αυτοτελείς, έξυπνες ιστοριούλες... που μας αποκαλύπτουν την εκκεντρική προσωπικότητα και ιδιοσυγκρασία του επιθεωρητή και τον τρόπο του να εξιχνιάζει όλες τις υποθέσεις όχι απαραίτητα με τους συνήθεις τρόπους αλλά με στυλ σικελικό...

5. Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν - Georges Simenon

Ήταν λοιπόν ένας άνθρωπος καθωσπρέπει, οικογενειάρχης κ.τ.λ μέχρις ότου ξαφνικά εν μια νυκτί όλα αλλάζουν, ολόκληρη η ζωή του καταρρέει, ο ίδιος δεν είναι πια ο παλιός του εαυτός, γίνεται ένας άλλος, ικανός για φόνο, για ληστεία, για απάτη. Όπως πολύ εύστοχα διάβασα σε μια κριτική "ο αντι-ήρωας αποτάσσει, ενσυνείδητα και ηθελημένα, ακολουθώντας μια ψυχρή λογική, όλες εκείνες τις συμβάσεις που πιστεύει ότι αποτελούν τα φτιασίδια του πραγματικού, γυμνού του εαυτού. Ενώ η "ντυμένη", συμβατική του ζωή στηρίζεται στο να περνά απαρατήρητος, να είναι πρότυπο κανονικότητας και του αστικού μέσου όρου, η "γύμνωση" του τον στρέφει έτσι ώστε να είναι "κοινό" πρόσωπο (κατ' αρχήν ως εγκληματίας), δακτυλοδεικτούμενος: υπόκοσμος, μετά απόβλητος, τέλος περιθώριο."

Ένα βιβλίο σταθμός στην εργογραφία του Σιμενόν, του συγγραφέα των 400 τίτλων.

6. Η Ροζαλία της Σικέλιας - Σιμονέτα Ανιέλο Χορνμπι
Απλά συμπαθητικό βιβλιαράκι που αφηγείται την παράξενη ιστορία μιας ιδιότροπης υπηρέτριας, που τελικά κρατάει στα χέρια της εξουσία που κανείς δεν μπορεί να φανταστεί. Και που το κουβάρι των αποκαλύψεων ξετυλίγεται αργά αργά μετά τον θάνατο και την διαθήκη της.

7. Το κορίτσι με το τατουάζ - Stieg Larsson
Το πρώτο μέρος της τριλογίας Millennium, του διάσημου πλέον Σουηδού συγγραφέα Stieg Larsson. Η τριλογία του έγινε Best seller και τα βιβλία του μεταφέρθηκαν ήδη από τους Σουηδούς στην οθόνη και αναμένουμε προσεχώς και την Αμερικάνικη εκδοχή. Το πρώτο μέρος της τριλογίας μας συστήνει με τους κεντρικούς χαρακτήρες: τον Μίκαελ Μπλουμκβιστ, ένας κατετρεγμένος πλην τίμιος δημοσιογράφος και τη Λίσμπετ Σαλάντερ άκρως ιδιόρρυθμο, αλλά ευφυέστατο κορίτσι με τα τατουάζ. Οι δύο τους ψάχνουν να βρουν την λύση πίσω από το μυστήριο που καλύπτει την εξαφάνιση της Χάριετ Βάνιερ μια πλούσιας, δεκαεξάχρονης κοπέλας που τα ίχνη της είχαν χαθεί για περίπου 40 χρόνια!

8. Το κορίτσι που έπαιζε με την φωτιά - Stieg Larsson
Την σκυτάλη παίρνει το δεύτερο μέρος  της τριλογίας και η όλη ιστορία περιπλέκεται γύρω από το δραματικό παρελθόν της Λίσμπετ. Πως το παρελθόν επιστρέφει και την καταδιώκει, πως άθελα της εμπλέκεται σε δολοφονίες, πως όλα τα ΜΜΕ στρέφονται εναντίον της και πως μόνη της με τις εκπληκτικές της ικανότητες στους υπολογιστές και με την βοήθεια του Μπλουμκβιστ προσπαθεί να ανακαλύψει και να ξεσκεπάσει την αλήθεια, προτού είναι αργά...

9. Το κορίτσι στη φωλιά της σφήγκας - Stieg Larsson
Στο τρίτο και τελευταίο μέρος η Λισμπέτ καταφέρνει να υπερπηδήσει όλα τα εμπόδια και αποκαλύπτει όλες τις πτυχές του παρελθόντος της. Όλα αυτά που την οδήγησαν στο σήμερα που την τραυμάτισαν και την έκαναν αυτό που είναι. Όλα όμως πλέον είναι υπέρ της, και στη δίκη όλες οι ψεύτικες αποδείξεις της ενοχής της καταρρέουν. Η αθωότητα της γίνεται ένα ηχηρό κατηγορώ απέναντι σε διεφθαρμένους πολιτικούς και σε σκοτεινές κρατικές και παρακρατικές οργανώσεις.

10. Βασίσου πάνω μου - Χόρχε Μπουκάϊ
Και ξαναγυρίζουμε στον Μπουκάϊ. Το "Βασίσου πάνω μου (Να δώσουμε μια ευκαιρία στην τύχη)" είναι η συνέχεια του "Να σου πω μια ιστορία". Και εδώ οι ιστοριούλες συνεχίζονται. "Το βιβλίο γενικά κινείται στον άξονα του Να σου πω μια ιστορία ως προς την εναλλαγή των αδιεξόδων και των λυτρωτικών ιστοριών, αλλά οι αναζητήσεις και τα συμπεράσματα διαφέρουν, προσαρμοσμένα στην ώριμη ηλικία των ηρώων και στις συνθήκες της (παγκοσμιοποιημένης) μοντέρνας ενήλικης ζωής."

11. Η παγωμένη πριγκίπισσα - Camilla Lackberg
Νέα συγγραφέας η Lackberg, αλλά τα καταφέρνει μια χαρά. Στο πρώτο της αυτό βιβλίο μας εξιστορεί πως η Έρικα ανακαλύπτει το νεκρό σώμα της παιδικής της φίλης Άλεξ, πως αυτό το δραματικό γεγονός αναστατώνει ολόκληρη την μικρή κοινωνία του χωριού. Και πως κομμάτι κομμάτι το παζλ του μυστηρίου πίσω από την δολοφονίας της ολοκληρώνεται και μέσα σ' αυτό διαφένονται πράγματα ανομολόγητα και καλά κρυμμένα εδώ και πολλά χρόνια. Το Σουηδικό μυθιστόρημα μετά τον Larsson έχει "ρεύμα", έτσι εκτός από την Lackberg, θα συναντήσετε και άλλους Σουηδούς συγγραφείς στα ράφια με τα ευυπόληπτα των βιβλιοπωλείων.

12. Ιστορίες να σκεφτείς - Χόρχε Μπουκάϊ

Ξαναγυρίζουμε για τελευταία φορά (τουλάχιστον για το 2011) στον Μπουκάϊ. Με ένα βιβλίο συλλογή ιστοριών, ποιημάτων και αποφθεγμάτων. Όπως λέει και ο ίδιος ο συγγραφέας στο οπισθόφυλλο του βιβλίου «Πάντα υποστήριζα ότι τα βιβλία μου αποτελούν, απλώς, ένα υλικό για το νου, ότι βοηθούν τον αναγνώστη να στοχαστεί για τον κόσμο και τον εαυτό του· να σκεφτεί τι δρόμο έχει χαράξει στη ζωή με όσα έκανε και όσα δεν μπόρεσε να κάνει· να αναλογιστεί όλα όσα συνέβησαν και, πάνω απ' όλα, πού οδηγείται ο ίδιος και πού θα ήθελε να οδηγηθεί.

Το μόνο πράγμα που θέλω απ' τα βιβλία μου, είναι να χρησιμεύσουν στους άλλους όπως χρησίμευσαν σ' εμένα άλλα βιβλία· να μπορέσουν να γίνουν δρόμος για κάποιους, επιβεβαίωση για κάποιους άλλους, αφορμή για όσους θέλουν να βρουν μια σύντομη διέξοδο, να ξεφορτωθούν ένα βάρος, να δουν με νέα μάτια κάποιο παλιό τους πρόβλημα.

Το εργαλείο που χρησιμοποιεί αυτό εδώ το βιβλίο, είναι η μαγική τέχνη της αφήγησης μιας ιστορίας που σου ανοίγει πόρτες αγνοημένες, δυνατότητες που δεν τις είχες φανταστεί, δρόμους που δε βάδισες ακόμα.»