Zaz - Je veux

 Zaz - Θέλω (Έτσι για να δούμε τη ζωή με άλλο μάτι...)

Χάρισε μου μια σουίτα στο ξενοδοχείο Ritz, δεν την θέλω
Τα Chanel κοσμήματα, δεν τα θέλω
Χάρισε μου μια λιμουζίνα, τι να την κάνω;
Πρόσφερε μου προσωπικό, τι να το κάνω;
Μια έπαυλη στο Neufchatel, δεν είναι για ’μένα
Πρόσφερε μου τον πύργο του Eiffel, τι να τον κάνω;

Θέλω αγάπη, χαρά και καλή διάθεση
Δεν είναι τα χρήματά σου που θα με κάνουν ευτυχισμένη
Θέλω να πεθάνω με το χέρι στην καρδιά
Πάμε μαζί, ας ανακαλύψουμε την ελευθερία
Ξέχνα όλα τα στερεότυπα σου, καλώς ήρθες στην δική μου πραγματικότητα

Κουράστηκα με τους καλούς σου τρόπους· είναι υπερβολικοί για ’μένα
Τρώω με τα χέρια μου, έτσι είμαι
Μιλάω δυνατά και είμαι ειλικρινής, συγγνώμη
Ας τελειώνουμε με την υποκρισία, εγώ σταματάω
Κουράστηκα με τα διφορούμενα λόγια
Κοίταξε με, δεν έχω θυμώσει καν μαζί σου, απλώς έτσι είμαι

Θέλω αγάπη, χαρά και καλή διάθεση
Δεν είναι τα χρήματά σου που θα με κάνουν ευτυχισμένη
Θέλω να πεθάνω με το χέρι στην καρδιά
Πάμε μαζί, ας ανακαλύψουμε την ελευθερία
Ξέχνα όλα τα στερεότυπα σου,

καλώς ήρθες στην δική μου πραγματικότητα.

My Toy Story

Οι γιορτές μας κάνουν όλους λίγο ή πολύ να νιώθουμε πάλι παιδιά... Όμως εγώ φέτος δεν αρκέστηκα μόνο σ' αυτό! Με αφορμή μια βιντεοκασέτα ντοκουμέντο των παιδικών μου χρόνων, που είδαμε οικογενειακώς στο σπίτι, με έπιασε και μια μεγάλη αναπόληση!

Ήμουν και εγώ κάποτε παιδάκι... και κρίνοντας από τις αναμνήσεις και τις κασέτες, ήμουν ένα ευτυχισμένο παιδάκι!

Πως έφτασα ως εδώ; Πότε έγινα 25 και οσονούπω και 26;

Τα χρόνια περάσαν σαν νερό... ειδικά μετά το πέρας του σχολείου! Σε 1 περίπου χρόνο κλείνω 10 χρόνια που το τελείωσα! Το αστείο είναι πως τώρα τελευταία μου συνέβη αρκετές φορές (πιθανόν λόγω της εμφάνισης μου που δεν μαρτυρά και τόσο τα χρόνια μου), άνθρωποι που δεν με ξέρουν να με ρωτούν "Που είσαι τώρα εσύ; Τι σπουδάζεις;" και εγώ απαντώ με περίσσια υπερηφάνεια "Τώωωρα...; Πάνε 4 χρόνια που τελείωσα το πανεπιστήμιο!" Και ξαφνικά χτυπάει μέσα μου ένα καμπανάκι που μου θυμίζει πως πάει καιρός που ζούσα την "χρυσή περίοδο" της φοιτητικής ζωής!

Ας αφήσω όμως πίσω τον χρόνο και την τρελή πορεία του και ας επικεντρωθώ στο παρελθόν, τότε που ήμουν παιδί...
Θα σας μιλήσω για τα παιχνίδια μου!
Τα πρώτα μου παιχνίδια όπως με διαβεβαιώνουν οι γονείς μου αλλά και από τις λίγες θαμπές εικόνες που έχω στο μυαλό μου ήταν φορτηγάκια και φαγάνες! Ειδικά οι φαγάνες ήταν η μεγάλη μου αδυναμία, τις κοιτούσα πάντα με ένα τεράστιο δέος και τις θεωρούσα σαν ένα μεγάλο τρομερό και μαγικό κατασκεύασμα!
Μετά, με τον καιρό έγινα πιο φυσιολογικό παιδάκι, άφησα τα φορτηγά και τις φαγάνες και έπιασα τις κούκλες! Μια από αυτές οφείλω να παραδεχτώ ήταν και ο αδελφούλης μου, ο οποίος ως μικρότερος και πιο αγαθιάρης αφηνόταν να τον κάνω ότι θέλω... (τούλια, κορδέλες, σάλια, καπέλα... όλα του τα δοκίμασα!)
Όμως στην πραγματικότητα, οι Barbie ήταν οι αγαπημένες μου... ο αριθμός μου διαφεύγει, αλλά σίγουρα ήταν αρκετές!
Κάποια στιγμή ανακάλυψα και τα μικρά μου πόνυ και τα Polly Pocket (τα οποία ήταν πολύ πιο μικροσκοπικά σε σχέση με τα σημερινά, και πραγματικά τα σπιτάκια τους χωρούσαν στην τσέπη σου).
Και πάνω που άρχιζα να βαριέμαι τα υπάρχοντα παιχνίδια μπήκε στη ζωή μας το πρώτο μας βιντεοπαιχνίδι, το θαύμα της Nintendo το Game Boy! Η πρώτη μας κασέτα ήταν μια με τα Στρουμφάκια, μετά ακολούθησε φυσικά ο διασημότερος υδραυλικός του κόσμου ο Super Mario με το αδελφάκι του τον Luigi και το χαριτωμένο δεινοσαυρούλη τους τον Yoshi! Όπως σωστά θα φαντάζεστε, καταναλώθηκαν ώρες επίμονης ενασχόλησης (που τελικά πρώτη η μαμά μου κατάφερε να τερματίσει!!!).
Έτσι κύλησε η παιχνιδιάρικη ζωή μας και τα καθιερωμένα παιχνίδια μπήκαν σε κούτες (ωχ, άρχισα να θυμίζω Toy Story...), ακόμα και το Game Boy εκθρονίστηκε όταν καταφέραμε μετά από πολλά παρακάλια να αποκτήσουμε την υπέρτατη μηχανή, ένα Ηλεκτρονικό Υπολογιστή! Επιτέλους... τα είχαμε καταφέρει, ήταν νομίζω αρχές του 98' και έτσι είχαμε την τύχη να διαθέτουμε και τα καινούρια Windows 98!

Ο υπολογιστής τα πρώτα χρόνια, αποτελούσε κυρίως παιχνιδομηχανή και δευτερευόντως όλα τα υπόλοιπα...
Αυτά λοιπόν ήταν τα παιχνίδια μου... με αυτά μεγάλωσα και αυτά θα έχω να θυμάμαι μια ζωή!

Παιχνίδια = Η χαρά του παιδιού!

Εύχομαι φέτος (παρ' όλες τις δυσκολίες) όλα τα παιδάκια να μπορέσουν να νιώσουν την χαρά ενός καινούριου παιχνιδιού την Πρωτοχρονιά! Μη τους στερήσετε αυτή τη χαρά...

Καλή Χρονιά σε όλους!!!

Προς Άγιο Βασίλη...

Άγιε μου Βασίλη, αποφάσισα να σου γράψω... (αν και ολίγο καθυστερημένα)
Και ας έχω πάρα πολύ καιρό να το κάνω... και ας λένε πολλοί ότι δεν υπάρχεις (να ξέρεις πως εγώ πότε δεν αμφισβήτησα την ύπαρξη σου)...
Και ας άλλαξα λίγο τον τρόπο της επικοινωνίας μας, άφησα πίσω το παραδοσιακό γραμματάκι και χρησιμοποιώ το πιο σύγχρονο πλέον διαδίκτυο και συγκεκριμένα τούτο εδώ το blog που κάποτε πριν 4 χρόνια το έφτιαξα με πολύ κέφι και μεράκι, αλλά τελευταία δεν το προσέχω τόσο όπως άλλοτε...
Άγιε μου καλέ, ξέρω πως με διαβάζεις, ξέρω πως με παρακολουθείς...
Θα ξέρεις λοιπόν ότι την χρονιά που πέρασε υπήρξα καλό κορίτσι, δούλεψα όσο ποτέ στη ζωή μου και έμαθα να είμαι υπομονετική! Βελτιώθηκα στην κουζίνα και στις δουλειές του σπιτιού...
Ήταν καλή αλλά και δύσκολη η χρονιά που πέρασε (ή μάλλον, κοντεύει να περάσει)!
Άγιε μου δεν θέλω πολλά, θέλω μόνο να είμαστε υγιής όλοι μας στην οικογένεια μου, να είμαστε αγαπημένοι όπως πάντα ήμασταν και να εξαλείψουμε κατά το δυνατόν τις στιγμές που μπορεί να ξεφεύγουμε και να γινόμαστε κατιτίς πιο μίζεροι...
Θέλω επίσης να βρω έναν άνθρωπο που να μ' αγαπάει γι' αυτό που είμαι, να με εκτιμάει, να με κάνει να γελάω, και να με σέβεται!
Να βρω επίσης το χρόνο και τα χρήματα φέτος να κάνω ένα ταξιδάκι όπως ονειρεύομαι!
Αυτά όσον αφορά τα δικά μου... 
Αλλά καλέ μου Άγιε παρακαλώ, μην ξεχάσεις και την άμοιρη την πατρίδα μου... που κάποιοι για άγνωστους λόγους αποφάσισαν να την ρίξουν στον Καιάδα!
Όλο αυτόν τον κόσμο που υποφέρει και δεν μπορεί να σηκώσει κεφάλι από τα απανωτά χτυπήματα!
Και αν και ξέρω πως αυτό θα ακουστεί κοινότυπο, θα ήθελα να φέρεις Ειρήνη, Υγεία & Αγάπη σε όλο τον κόσμο!


Υ.Γ. Θέλω να ξέρεις πως ποτέ δεν θα ξεχάσω την φορά που μου απάντησες στο γράμμα που σου έστειλα (ελπίζω να τ0 έχω ακόμα κάπου φυλαγμένο...)


Σε ευχαριστώ προκαταβολικά για την προσοχή σου και την αγάπη σου!
Με εκτίμηση
Ο.Κ.

Messina

Sicilia Phototour Part 6

Campanile del Duomo di Messina

Piazza Duomo, Fontana di Orione

Duomo di Messina, Fontana di Orione

Sacrario di Cristo Re

Via Giuseppe Garibaldi

Madonnina del Porto di Messina

H Messina, σύμφωνα με την ιστορία ιδρύθηκε από Μεσσήνιους της μητροπολιτικής Ελλάδας από εκεί πήρε και το όνομα της. Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον σε όλη την πόλη προκαλεί στην Piazza Duomo το καμπαναριό (πύργος ρολογιού) του οποίου οι μηχανικές μορφές ζωντανεύουν κάθε μέρα στις 12.00 το μεσημέρι!

Γενικά η Μεσσίνα είναι μια μεγάλη πόλη - λιμάνι που αποτελεί τον συνδετικό κρίκο της Σικελίας με την υπόλοιπη Ιταλία καθώς από τα στενά της υπάρχουν καθημερινά τακτικά δρομολόγια (τα οποία, και εδώ είναι το αξιοπερίεργο της υπόθεσης, εκτός από αυτοκίνητα και φορτηγά φορτώνουν και τρένα που συνεχίζουν μετά για την ηπειρωτική χώρα). Σύμφωνα με την μυθολογία μάλιστα, ο στενός πορθμός ανάμεσα στη Messina και στη Reggio Calabria φυλασσόταν από τα μυθικά θαλάσσια τέρατα, τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη.

To Be Continued...

Το καραβάκι

 

Για πολλά χρόνια όπως και τα περισσότερα ελληνικά σπίτια κάθε Χριστούγεννα στολίζαμε έλατο, τα τελευταία χρόνια όμως είπαμε να κάνουμε στροφή στην παράδοση και έτσι στολίζουμε το καραβάκι μας. Η διαδικασία, είναι πολύ πιο απλή, γιατί απλά του προσθέτουμε λαμπάκια, και αν θέλετε τη γνώμη μου μ' αρέσει περισσότερο! Μου δίνει περισσότερη χαρά να το βλέπω έτσι φωτισμένο... δεν ξέρω ίσως είναι που έχω βαρεθεί λίγο το έλατο, στο κάτω κάτω σύμφωνα με τις πηγές αποτελεί γερμανικό έθιμο που εξαπλώθηκε και υιοθετήθηκε και απ΄τον υπόλοιπο κόσμο. Νομίζω αρκετά έχουμε "πάρει" από τους Γερμανούς τελευταία καιρός λοιπόν να τιμήσουμε τα έθιμα και τις παραδόσεις μας...

Ας μάθουμε λοιπόν περισσότερα για το Χριστουγεννιάτικο καραβάκι...

Έθιμο πανάρχαιο της ναυτικής πατρίδας μας μαζί με τα κάλαντα, τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια, τα γλυκίσματα, τα δώρα και την λειτουργία στην εκκλησία, το καραβάκι σηματοδοτεί κι αυτό τις γιορτινές μέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς.

Το ελληνικό παραδοσιακό καραβάκι αποτελεί παράδοση των παλαιών εποχών της χώρας μας, που τα παιδιά με αγάπη, χαρά και δημιουργικό νου κατασκεύαζαν τα παιχνίδια τους.

Αποτελούσε, όμως, και ένα είδος τιμής και καλωσορίσματος στους ναυτικούς, που επέστρεφαν από τα ταξίδια τους.

Πριν από 50 χρόνια, δηλαδή έως και την πρώτη μεταπολεμική δεκαετία, συναντούσαμε το καραβάκι σε πολλά ελληνικά σπίτια και στα χέρια των παιδιών που έλεγαν τα κάλαντα.

Σήμερα, η παράδοση αυτή τείνει να εξαφανιστεί, μιας και έχει αντικατασταθεί από το ξενόφερτο έλατο.

Εντούτοις, η Χίος, ένα κατά κύριο λόγο ναυτικό νησί, συνεχίζει να τηρεί το παλαιό αυτό έθιμο, αποτίνοντας φόρο τιμής στους ναυτικούς της και κρατώντας ζωντανή τη λαϊκή μας παράδοση. Κάθε χρόνο την Πρωτοχρονιά αναβιώνει το έθιμο με τα πρωτοχρονιάτικα καραβάκια. Ομάδες ατόμων που εκπροσωπούν συνοικίες της πρωτεύουσας του νησιού κατασκευάζουν απομιμήσεις εμπορικών και πολεμικών πλοίων, φτιαγμένα με ιδιαίτερη προσοχή. Το μέγεθος των πλοίων είναι μέχρι 5,5 μέτρα όπως ορίζουν οι κανονισμοί. Σημασία για τα περισσότερα πληρώματα έχει η συμμετοχή και όχι τα χρηματικά βραβεία που έχουν καθιερωθεί για την καλύτερη παρουσία, που όμως δεν εξαρτάται μόνο από την τελειότητα του πλοίου αλλά και από τα παινέματα.

Στον ξεχωριστό, τον λαμπρό διάκοσμο της γιορτινής ατμόσφαιρας των ημερών των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, που έρχονται, το παραδοσιακό καραβάκι θα χαρίσει ένα ξεχασμένο άρωμα ελληνικότητας και θα κυριαρχήσει με τα χαρούμενα και ζωηρά χρώματά του στο ελληνικό σπίτι.

Πηγή: Christmas.Pathfinder.gr

Έλληνες & Διάβασμα

Σύμφωνα με μια έρευνα που εξετάζει διάφορες καθημερινές συνήθειες των Ελλήνων, "μένουμε αδιάβαστοι"...

Συγκεκριμένα: "Μόνο ένας στους 10 Έλληνες διαβάζει συστηματικά, κοντά στα 10 βιβλία τον χρόνο, και μπορεί να φέρει επάξια τον τίτλο του βιβλιόφιλου. Στον αντίποδα, το 40% των Ελλήνων δεν ανοίγει ποτέ βιβλίο. Πρώτη σε προτιμήσεις στο αναγνωστικό κοινό, γενικά, έρχεται η ελληνική λογοτεχνία -κυρίως μυθιστορήματα- με 66% και ακολουθούν η ξένη λογοτεχνία με 52%, η ιστορία με 45%, η ψυχολογία με 30%. Παραπλήσια ποσοστά σημειώνουν τα βιβλία γεωγραφίας και τα περιηγητικά, η φιλοσοφία, οι κοινωνικές επιστήμες, τα θρησκευτικά και θεολογικά βιβλία, οι αρχαίοι συγγραφείς και τα εγχειρίδια τεχνολογίας και πληροφορικής."

Σχετικό και πιο εμπλουτισμένο άρθρο: ΕΘΝΟΣ.GR

Πηγή: Εικόνες Νο.1, Απρίλιος 2010 (Θανάσης Αντωνίου, Θώμη Μελίδου, Χαράλαμπο Νικόπουλος)

Noto

Sicilia Phototour Part 5

 

Piazza dell' Immacolata, San Francesco

Cattedrale di Noto

Città di Noto

Caffe Sicilia, Granita alla mandorla con brioche...

Noto dalla chiesa di Santa Chiara

Εκεί στο "Noto"... που λέει και το τραγούδι!

Το Noto όπως μπορείτε να καταλάβετε και από τις φωτογραφίες είναι η αποθέωση του μπαρόκ!

Σύμφωνα με την ιστορία το Νότο είναι επικεφαλής των πόλεων που χτίστηκαν εξ ολοκλήρου σε ρυθμό μπαρόκ, μετά τον σεισμό του 1693 που κατέστρεψε το μεγαλύτερο τμήμα της ανατολικής Σικελίας. Το Νότο ξαναχτίστηκε με δομούς τόφου, που απέκτησαν χρυσαφιά απόχρωση με την μακροχρόνια έκθεση στον ήλιο, ενώ το αρχιτεκτονικό στυλ της πόλης είναι πληθωρικό και επιβλητικό.

Το Νότο συνοπτικά είναι μια υπέροχη πόλη, θαρρείς βγαλμένη από παραμύθι, όλα αυτά τα πανέμορφα μπαρόκ κτίρια με το χρυσαφί χρώμα σε κάνουν να νομίζεις ότι ονειρεύεσαι...

Κι όμως υπάρχουν όλα στα αλήθεια! Μην παραλείψετε να ανεβείτε κάπου ψηλά για να χαρείτε μια πανοραμική άποψη της πόλης, και επίσης μη χάσετε με τίποτα την ευκαιρία να δοκιμάσετε Γρανίτα με γεύση αμύγδαλο μαζί με brioche από το Caffe Sicilia, στην Corso δίπλα στο San Carlo!

To Be Continued...