Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2011

Messina


Sicilia Phototour Part 6

Campanile del Duomo di Messina
Piazza Duomo, Fontana di Orione
Duomo di Messina, Fontana di Orione
Sacrario di Cristo Re
Via Giuseppe Garibaldi
Madonnina del Porto di Messina

H Messina, σύμφωνα με την ιστορία ιδρύθηκε από Μεσσήνιους της μητροπολιτικής Ελλάδας από εκεί πήρε και το όνομα της. Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον σε όλη την πόλη προκαλεί στην Piazza Duomo το καμπαναριό (πύργος ρολογιού) του οποίου οι μηχανικές μορφές ζωντανεύουν κάθε μέρα στις 12.00 το μεσημέρι!
Γενικά η Μεσσίνα είναι μια μεγάλη πόλη - λιμάνι που αποτελεί τον συνδετικό κρίκο της Σικελίας με την υπόλοιπη Ιταλία καθώς από τα στενά της υπάρχουν καθημερινά τακτικά δρομολόγια (τα οποία, και εδώ είναι το αξιοπερίεργο της υπόθεσης, εκτός από αυτοκίνητα και φορτηγά φορτώνουν και τρένα που συνεχίζουν μετά για την ηπειρωτική χώρα). Σύμφωνα με την μυθολογία μάλιστα, ο στενός πορθμός ανάμεσα στη Messina και στη Reggio Calabria φυλασσόταν από τα μυθικά θαλάσσια τέρατα, τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη.

To Be Continued...

Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2011

Το καραβάκι

 
Για πολλά χρόνια όπως και τα περισσότερα ελληνικά σπίτια κάθε Χριστούγεννα στολίζαμε έλατο, τα τελευταία χρόνια όμως είπαμε να κάνουμε στροφή στην παράδοση και έτσι στολίζουμε το καραβάκι μας. Η διαδικασία, είναι πολύ πιο απλή, γιατί απλά του προσθέτουμε λαμπάκια, και αν θέλετε τη γνώμη μου μ' αρέσει περισσότερο! Μου δίνει περισσότερη χαρά να το βλέπω έτσι φωτισμένο... δεν ξέρω ίσως είναι που έχω βαρεθεί λίγο το έλατο, στο κάτω κάτω σύμφωνα με τις πηγές αποτελεί γερμανικό έθιμο που εξαπλώθηκε και υιοθετήθηκε και απ΄τον υπόλοιπο κόσμο. Νομίζω αρκετά έχουμε "πάρει" από τους Γερμανούς τελευταία καιρός λοιπόν να τιμήσουμε τα έθιμα και τις παραδόσεις μας...

Ας μάθουμε λοιπόν περισσότερα για το Χριστουγεννιάτικο καραβάκι...
Έθιμο πανάρχαιο της ναυτικής πατρίδας μας μαζί με τα κάλαντα, τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια, τα γλυκίσματα, τα δώρα και την λειτουργία στην εκκλησία, το καραβάκι σηματοδοτεί κι αυτό τις γιορτινές μέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς.
Το ελληνικό παραδοσιακό καραβάκι αποτελεί παράδοση των παλαιών εποχών της χώρας μας, που τα παιδιά με αγάπη, χαρά και δημιουργικό νου κατασκεύαζαν τα παιχνίδια τους.
Αποτελούσε, όμως, και ένα είδος τιμής και καλωσορίσματος στους ναυτικούς, που επέστρεφαν από τα ταξίδια τους.
Πριν από 50 χρόνια, δηλαδή έως και την πρώτη μεταπολεμική δεκαετία, συναντούσαμε το καραβάκι σε πολλά ελληνικά σπίτια και στα χέρια των παιδιών που έλεγαν τα κάλαντα.
Σήμερα, η παράδοση αυτή τείνει να εξαφανιστεί, μιας και έχει αντικατασταθεί από το ξενόφερτο έλατο.
Εντούτοις, η Χίος, ένα κατά κύριο λόγο ναυτικό νησί, συνεχίζει να τηρεί το παλαιό αυτό έθιμο, αποτίνοντας φόρο τιμής στους ναυτικούς της και κρατώντας ζωντανή τη λαϊκή μας παράδοση. Κάθε χρόνο την Πρωτοχρονιά αναβιώνει το έθιμο με τα πρωτοχρονιάτικα καραβάκια. Ομάδες ατόμων που εκπροσωπούν συνοικίες της πρωτεύουσας του νησιού κατασκευάζουν απομιμήσεις εμπορικών και πολεμικών πλοίων, φτιαγμένα με ιδιαίτερη προσοχή. Το μέγεθος των πλοίων είναι μέχρι 5,5 μέτρα όπως ορίζουν οι κανονισμοί. Σημασία για τα περισσότερα πληρώματα έχει η συμμετοχή και όχι τα χρηματικά βραβεία που έχουν καθιερωθεί για την καλύτερη παρουσία, που όμως δεν εξαρτάται μόνο από την τελειότητα του πλοίου αλλά και από τα παινέματα.
Στον ξεχωριστό, τον λαμπρό διάκοσμο της γιορτινής ατμόσφαιρας των ημερών των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, που έρχονται, το παραδοσιακό καραβάκι θα χαρίσει ένα ξεχασμένο άρωμα ελληνικότητας και θα κυριαρχήσει με τα χαρούμενα και ζωηρά χρώματά του στο ελληνικό σπίτι.

Πηγή: Christmas.Pathfinder.gr

Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2011

Έλληνες & Διάβασμα


Σύμφωνα με μια έρευνα που εξετάζει διάφορες καθημερινές συνήθειες των Ελλήνων, "μένουμε αδιάβαστοι"...
Συγκεκριμένα: "Μόνο ένας στους 10 Έλληνες διαβάζει συστηματικά, κοντά στα 10 βιβλία τον χρόνο, και μπορεί να φέρει επάξια τον τίτλο του βιβλιόφιλου. Στον αντίποδα, το 40% των Ελλήνων δεν ανοίγει ποτέ βιβλίο. Πρώτη σε προτιμήσεις στο αναγνωστικό κοινό, γενικά, έρχεται η ελληνική λογοτεχνία -κυρίως μυθιστορήματα- με 66% και ακολουθούν η ξένη λογοτεχνία με 52%, η ιστορία με 45%, η ψυχολογία με 30%. Παραπλήσια ποσοστά σημειώνουν τα βιβλία γεωγραφίας και τα περιηγητικά, η φιλοσοφία, οι κοινωνικές επιστήμες, τα θρησκευτικά και θεολογικά βιβλία, οι αρχαίοι συγγραφείς και τα εγχειρίδια τεχνολογίας και πληροφορικής."

Σχετικό και πιο εμπλουτισμένο άρθρο: ΕΘΝΟΣ.GR
Πηγή: Εικόνες Νο.1, Απρίλιος 2010 (Θανάσης Αντωνίου, Θώμη Μελίδου, Χαράλαμπο Νικόπουλος)

Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2011

Noto

Sicilia Phototour Part 5
 
Piazza dell' Immacolata, San Francesco
Cattedrale di Noto
Città di Noto
Caffe Sicilia, Granita alla mandorla con brioche...
Noto dalla chiesa di Santa Chiara

Εκεί στο "Noto"... που λέει και το τραγούδι!
Το Noto όπως μπορείτε να καταλάβετε και από τις φωτογραφίες είναι η αποθέωση του μπαρόκ!
Σύμφωνα με την ιστορία το Νότο είναι επικεφαλής των πόλεων που χτίστηκαν εξ ολοκλήρου σε ρυθμό μπαρόκ, μετά τον σεισμό του 1693 που κατέστρεψε το μεγαλύτερο τμήμα της ανατολικής Σικελίας. Το Νότο ξαναχτίστηκε με δομούς τόφου, που απέκτησαν χρυσαφιά απόχρωση με την μακροχρόνια έκθεση στον ήλιο, ενώ το αρχιτεκτονικό στυλ της πόλης είναι πληθωρικό και επιβλητικό.
Το Νότο συνοπτικά είναι μια υπέροχη πόλη, θαρρείς βγαλμένη από παραμύθι, όλα αυτά τα πανέμορφα μπαρόκ κτίρια με το χρυσαφί χρώμα σε κάνουν να νομίζεις ότι ονειρεύεσαι...
Κι όμως υπάρχουν όλα στα αλήθεια! Μην παραλείψετε να ανεβείτε κάπου ψηλά για να χαρείτε μια πανοραμική άποψη της πόλης, και επίσης μη χάσετε με τίποτα την ευκαιρία να δοκιμάσετε Γρανίτα με γεύση αμύγδαλο μαζί με brioche από το Caffe Sicilia, στην Corso δίπλα στο San Carlo!

To Be Continued...

Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2011

Η μπαλάντα του Ούρι


Ουρανέ, όχι δε θα πω το ναι
ουρανέ, φίλε μακρινέ
πώς να δεχτώ άλλης αγκαλιάς τη στοργή
πώς να δεχτώ, μάνα μου είναι η γη
πώς ν' αρνηθώ της ζωής το φως το ξανθό
αχ ουρανέ πόνε μακρινέ

Κάθε δειλινό κοιτώ τον ουρανό,

το γαλανό
κι ακούω μια φωνή,
καμπάνα γιορτινή
να με παρακινεί

Κάθε Κυριακή μου λέει να πάω εκεί,

εκεί, εκεί
που χτίζουνε φωλιά
αλλόκοτα πουλιά
στου ήλιου τα σκαλιά

Ουρανέ, όχι δε θα πω το ναι

ουρανέ, φίλε μακρινέ
πώς να δεχτώ άλλης αγκαλιάς τη στοργή
πώς να δεχτώ, μάνα μου είναι η γη
πώς ν' αρνηθώ της ζωής το φως το ξανθό
αχ ουρανέ πόνε μακρινέ

Κάθε δειλινό κοιτώ τον ουρανό,

το γαλανό
και μια φωνή τρελή
σαν χάδι κι απειλή
κοντά της με καλεί

Κάθε Κυριακή μου λέει να πάω εκεί,

εκεί, εκεί
μου τάζει ωκεανούς
κομήτες φωτεινούς
και ό,τι βάζει ο νους

Ουρανέ, όχι δε θα πω το ναι

ουρανέ, φίλε μακρινέ
πώς να δεχτώ άλλης αγκαλιάς τη στοργή
πώς να δεχτώ, μάνα μου είναι η γη
πώς ν' αρνηθώ της ζωής το φως το ξανθό
αχ ουρανέ πόνε μακρινέ


 
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Λέκκας

Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2011

Salute

Τελευταίως, και συγκεκριμένα την τελευταία αυτή εβδομάδα μου συνέβησαν διάφορα...
Τα οποία (μάλλον) αρνητικά θα τα χαρακτήριζα μια και αφορούν την υγεία μου! Μέσα σε μια βδομάδα λοιπόν έπαθα μια ισχυρή ταχυκαρδία που άγγιξε τους 170 παλμούς, και κράτησε περίπου 4 ώρες (πράγμα που με ανάγκασε να τρέχω σε νοσοκομεία και γιατρούς, κάτι το οποίο απεχθάνομαι γενικώς).
Και μόλις χθες κάποιο νεύρο στο γόνατο μου πειράχθηκε (έτσι χωρίς συγκεκριμένο λόγο και αιτία) με αποτέλεσμα σε κάθε μου βήμα να νιώθω μια δυνατή σουβλιά και να δυσκολεύομαι πολύ να περπατήσω...
Παρ' όλα αυτά δεν πτοούμαι ιδιαίτερα, απλά προβληματίζομαι... είναι δυνατόν μέσα σε ούτε μια εβδομάδα να σου συμβαίνουν τέτοια πράγματα, άξαφνα και χωρίς προειδοποίηση και εκεί που θεωρείς τον εαυτό σου υγιή και δυνατό, να νιώθεις "σακάτης";
Στην ηλικία μου (όπως φαντάζομαι και ο περισσότερος κόσμος σαν κ εμένα) σπάνια με απασχολεί το θέμα της υγείας μου, είναι κάτι που το θεωρώ δεδομένο... αυτού του είδους τα "ταρακουνήματα" με κάνουν να θυμάμαι πως τίποτα δεν είναι δεδομένο σ' αυτή τη ζωή και γενικά οφείλουμε να προσέχουμε, όσο δυνατοί και αν νιώθουμε, η υγεία μας είναι κάτι εύθραυστο το οποίο πρέπει να έχουμε στο νου μας! 
Ωραία τα λέω, ελπίζω να είμαι η πρώτη που θα τα εφαρμόσω και δεν θα τα ξεχάσω μετά το πέρας των πρόσφατων δοκιμασιών μου...

Υ.Γ. Επειδή τελευταία με διακρίνει μια περιπαικτική διάθεση... εναλλακτικός τίτλος ανάρτησης "Cuore matto, matto da legare".

Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2011

Siracusa

Sicilia Phototour Part 4

Piazza Duomo
Duomo di Siracusa
Piazza Duomo 2
Isola Ortigia
Isola Ortigia 2

Οι Συρακούσες γνωστή αποικία των Ελλήνων (όπως και πολλές άλλες πόλεις τις Σικελίας) είναι ένα πολύ όμορφο παραθαλάσσιο μέρος. Το νησί της Ορτυγίας (που αν δεν στο πουν ότι είναι νησί δεν το πολυκαταλαβαίνεις καθότι ενώνεται με την πόλη με 3 γέφυρες) είναι το κομμάτι της πόλης (ιστορικό κέντρο) που συγκεντρώνει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να περιηγηθούμε και πολύ στην πόλη λόγω της αφόρητης ζέστης και της έλλειψης χρόνου. Γενικώς προτείνω να προτιμήσετε μιαν άλλη εποχή του χρόνου για να ταξιδέψετε στην Σικελία (ή τουλάχιστον στο τέλος του Καλοκαιριού κατά τον Σεπτέμβρη ώστε να μπορέσετε να απολαύσετε και κανένα μπάνιο στις όμορφες παραλίες της), και όσον αφορά συγκεκριμένα τις Συρακούσες καλύτερα να τις επισκεφθείτε κατά τις απογευματινές ώρες.

To Be Continued...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...