Free Press Thess (?)

Μια ιδέα που είχα στο μυαλό μου εδώ και καιρό... (μια και είμαι fan του είδους, το παραδέχομαι).
Να μιλήσω για τα Free Press (εφημερίδες, περιοδικά) της Θεσσαλονίκης!
Και πάνω που πήρα την απόφαση να γράψω γι' αυτά, με μια πρόχειρη ματιά στο κυβερνοχώρο διαπίστωσα πως με πρόλαβαν άλλοι...!
Ναι, υπάρχουν αρκετά blog και site στο διαδίκτυο που αναφέρονται σ' αυτά και που συμπεριλαμβάνουν αναλυτικές λίστες και πληροφορίες για το κάθε έντυπο. Γι' αυτό αποφάσισα να μιλήσω μόνο για όσα έχουν πέσει έστω και μια φορά στα χέρια μου, για όσα έχω διαβάσει, ή είμαι μανιώδης συλλέκτρια ή τέλος πάντων γι' αυτά που θεωρώ πιο δημοφιλή!


> εξώστης (πολιτιστική εβδομαδιαία εφημερίδα, θρυλική και αγαπημένη καθότι αποτελεί το πρώτο Free Press όχι μόνο της Θεσσαλονίκης αλλά της χώρας!)
> parallaxi (μηνιαίο περιοδικό, με σημαντική παρουσία στα στέκια της πόλης, με εμπνευσμένες στήλες όπως τα "άγρια παιδιά" που μεταφέρθηκαν και πέρσι στην τηλεοραση ως νεανική σειρά)
> City 231 (εβδομαδιαίο περιοδικό πολύ δημοφιλές και περιεκτικό, "κυκλοφορεί και οπλοφορεί" μας ενημερώνει για όλα τα νεότερα δρώμενα της πόλης, ποιος δεν έχει διαβάσει τη θρυλική στήλη "Μ' αρέσει - Δε μ' αρέσει";)
> Βiscotto (μηνιαίο περιοδικό ποικίλης ύλης)
> Διαδρομές (εβδομαδιαία εφημερίδα κυκλοφορεί παντού αλλά το πιο πιθανό είναι να την πετύχεις στα αστικά λεωφορεία του ΟΑΣΘ)
> City Press (καθημερινή ενημερωτική εφημερίδα)
> Free Sunday (κυριακάτικη ενημερωτική εφημερίδα)
> Athens Voice (η περίφημη εβδομαδιαία "Φωνή της Αθήνας" κυκλοφορεί και στη Θεσσαλονίκη και μας ενημερώνει...)
> Look (μηνιαίο περιοδικό μόδας, παρακλάδι της "Athens Voice")
> Home (μηνιαίο περιοδικό διακόσμησης, επίσης σχετικό με την "Athens Voice")
> Lifo (εβδομαδιαίο μαγκαζίνο ποικίλης ύλης, προσωπικά ένα απ' τα αγαπημένα μου. Μ' αρέσει να διαβάζω τις κριτικές για τις νέες ταινίες του Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλου και τα αφιερώματα που κάνει κάθε τόσο στα βιβλία)
> Faq (εβδομαδίαιο περιοδικό της ίδιας πάνω κάτω λογικής με τη Lifo & Athens Voice)
> metro (ενημερωτική εβδομαδιαία εφημερίδα)
> Πλατεία (διμηνιαίο πολιτιστικό περιοδικό)
> Karfitsa (καθημερινή ενημερωτική εφημερίδα)
> Foititis.gr (μηνιαίο νεανικό - φοιτητικό περιοδικό)
> 18-24 Club Magazin (μηνιαίο νεανικό περιοδικό που κυκλοφορεί στα ομόνυμα καφέ)
> Σήμερα (καθημερινή ενημερωτική εφημερίδα)
> Ποιότητα Ζωής (μηνιαίο περιοδικό με θέμα την "ποιότητα ζωής", διατροφή, υγεία, φύση, ανακύκλωση κ.α.)
> IQ Magazin (μηνιαίο περιοδικό ποικίλης ύλης και θεματολογίας)
> Eco Life (εβδομαδιαίο περιοδικό με θέματα κυρίως οικολογικά, αλλά και κοινωνικά)

Αναλυτική λίστα με τα Free Press της Θεσσαλονίκης ΕΔΩ, σχετικό αφιέρωμα Lifo - Θεσσαλονίκη "Φτωχομάνα του free press!"

Nada - Ma Che Freddo Fa

Μα τι κρύο που κάνει...

Ladri di biciclette

"Ο κλέφτης των ποδηλάτων"
Ο Antonio, άνεργος εργάτης, βρίσκει επιτέλους δουλειά ως αφισοκολλητής, μοναδική προϋπόθεση για να αναλάβει το πόστο του, είναι να διαθέτει ποδήλατο. Όταν με χίλια ζόρια παίρνει από το ενεχυροδανειστήριο το ποδήλατο του, πέφτει θύμα κλοπής. Μαζί με το γιο του Bruno αναζητά το κλεμμένο ποδήλατο και αναγνωρίζει τυχαία τον κλέφτη, τον οποίο και παίρνει από πίσω στις λαϊκές συνοικίες της Ρώμης, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Απελπισμένος αποφασίζει να κλέψει ένα αφύλακτο ποδήλατο, αλλά την τελευταία στιγμή γίνεται αντιληπτός και τον αναγκάζουν να επιστέψει το ποδήλατο. Συντετριμμένος γυρνά με το γιο του σπίτι ταπεινωμένος.

μια ταινία πιο επίκαιρη παρά ποτέ...

Κριτική
Η πιο σημαντική ταινία του ιταλικού νεορεαλισμού, η οποία μέσα από το αγωνιώδες 24ωρο ενός άνεργου καταγράφει όλη την ατμόσφαιρα της οικονομικής ανασφάλειας και ένδειας στη μεταπολεμική Ιταλία του 1948, δίνοντας ένα ανθρώπινο δράμα της καθημερινότητας. Ο De Sica μιλά για την ανεργία, αλλά κυρίως για την μοναξιά του ατόμου, που μένει μόνος και αβοήθητος από τον περίγυρο του, γνωρίζοντας μόνο την αδιαφορία και την απανθρωπιά ενός κοινωνικού περιβάλλοντος που ορθώνεται συνθληπτικά σ' αυτόν και την οικογένεια του.
Η αναζήτηση για ένα 24ωρο μέσα σε μια βροχερή Ρώμη ενός χαμένου αντικειμένου, θεωρήθηκε κάτι μοναδικό στα μέχρι τότε δραματουργικά δεδομένα της εποχής.
Η χρήση ερασιτεχνών ηθοποιών, οι λιτοί διάλογοι, η μη προσφυγή σε μελό στοιχεία. προσδίδουν στην ταινία μια σπάνια γνησιότητα, και όχι άδικα συγκαταλέγεται στις 10 σημαντικότερες από καταβολής κινηματογράφου.

Vittorio De Sica (1902-1974)
Ο Vittorio De Sica γεννήθηκε στη Sora (μια περιοχή δίπλα στη Ρώμη), αλλά μεγάλωσε στη Napoli.
Σπούδασε λογιστής, αλλά τον προσέλκυσε ο κόσμος του θεάτρου, οπού σύντομα αναδείχθηκε σε μεγάλη λαική βεντέτα, κάτι που δεν άργησε να συμβεί και στον κινηματογράφο, οπού έγινε δημοφιλής ως πρωταγωνιστής κυρίως αισθηματικών κωμωδιών.
Το 1939, πέρασε στην σκηνοθεσία και σε συνεργασία με τον σπουδαίο σεναριογράφο Cesare Zavattini υπογράφει μερικές από τις σημαντικότερες ταινίες του ιταλικού νεορεαλισμού (Sciuscià - 1946, Ladri di biciclette - 1948, Miracolo a Milano - 1951 κ.α.).
Δεν σταμάτησε όμως ποτέ να παίζει παράλληλα σε δεκάδες ιταλικές κωμωδίες.
Μετά την "Ατιμασμένη" (La ciociara) που χάρισε το Oscar στην αγαπημένη του πρωταγωνίστρια Sophia Loren, κατηγορήθηκε ότι υπέκυψε στις ευκολίες του εμπορικού σινεμά, ωστόσο συνέχισε να προκαλεί εκπλήξεις όπως με το ευαίσθητο "Il giardino dei Finzi Contini ".

Ιταλικός Νεορεαλισμός
Η διαδεδομένη άποψη γύρω από το τι ακριβώς είναι ο Ιταλικός Νεορεαλισμός χαρακτηρίζεται από μία σαφήνεια που ούτε το ίδιο το ρεύμα (αν όντως πρόκειται για ρεύμα), ούτε οι μελετητές του έχουν καταφέρει να επιδείξουν. Αυτό που με δύο κουβέντες θα μπορούσε να περιγραφεί ως το σινεμά της πραγματικότητας, των ερασιτεχνών ηθοποιών, του φυσικού φωτισμού και της ηλιόλουστης Ιταλικής υπαίθρου, δεν κατάφερε ποτέ να αναγνωριστεί ομόφωνα από το σύνολο των "ειδικών". Η αναζήτηση μίας ολοκληρωμένης, κοινά αποδεκτής άποψης γύρω από την πραγματική φύση του ιταλικού σινεμά του '50 και του '60, συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Για πολλούς, το ερώτημα είναι πολύ πιο σύνθετο. Και ανάγεται στην αληθινή φύση της ίδιας της έβδομης τέχνης.
Περισσότερα για τον Ιταλικό Νεορεαλισμό: avopolis, cinema.


Πηγή: 100 Ταινίες που πρέπει να δείτε Public, Cinemanews.gr.

I love surprises!

Τι έκπληξη κι αυτή;
Ίσως η καλύτερη που μου έχουν κάνει ποτέ!
Τελικά μ' αρέσουν πολύ οι εκπλήξεις...
Να 'σαι καλά που ήρθες έτσι αναπάντεχα, και φώτισες λίγο την καθημερινότητα μας!
Να 'σαι καλά όπου και να 'σαι... ότι κι αν κάνεις!


Ένα σου λέω...

Just looking for the Summer...

Νίκος Καββαδίας

Σαν σήμερα, στις 11 Ιανουαρίου του 1910, γεννήθηκε ο Νίκος Καββαδίας. Εφέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από την γέννηση του.
Ιδιαίτερος, μοναδικός ποιητής (της 1ης Μεταπολεμικής περιόδου), αντιπροσωπεύει την τάση της φυγής και του εξωτισμού. Ο Καββαδίας γεννημένος στη Μαντζουρία εγκαταστάθηκε με την οικογένεια του στην Κεφαλλονιά, τόπο καταγωγής του. Νωρίς υποχρεώθηκε να δουλέψει ως ναυτικός, πράγμα που του επέτρεψε να εξοικειωθεί με τη σκληρή ζωή στα καράβια και να γίνει "ο ιδανικός εραστής των ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων", που όταν είναι ελεύθερος από τις ώρες τις βάρδιας διαβάζει Ουράνη και Καρυωτάκη και δέχεται την επίδραση τους. Ο Καββαδίας υπήρξε ολιγογράφος ποιητής. Επίσημα εμφανίστηκε το 1933 με τη συλλογή "Μαραμπού" (όνομα ενός «καταραμένου» πουλιού των τροπικών χωρών), ενώ η δεύτερη συλλογή του "Πούσι" κυκλοφόρησε το 1947 και η τρίτη "Τραβέρσο" λίγο μετά το θάνατο του, το 1975.
Στα ποιήματα του διακρίνεται η μοναξιά του ταξιδιού, η νοσταλγική διάθεση και μια βαθιά μελαγχολία. Πίσω από αυτά βρίσκεται μια γνήσια ποιητική προσωπικότητα.
Η γραφή του κυρίως βιωματική, για τους έρωτες, τα ταξίδια, τις φιλίες, τον πόνο, τις δυσκολίες και την αγάπη του για την θάλασσα.


Μελοποιημένο ποίημα Νίκου Καββαδία "Θεσσαλονίκη" από τον Θάνο Μικρούτσικο.

Memoirs...

Πηγή: Ιστορία Νεοελληνικής Λογοτεχνίας ΟΕΔΒ, Roadartist, Νίκος Καββαδίας blogspot.

Αποφθέγματα #23

• Ο ανόητος δεν ξεχνά και δε συγχωρεί, ο αφελής και συγχωρεί και ξεχνά, ο σώφρων συγχωρεί αλλά δεν ξεχνά. - Thomas Szasz-
• Η προετοιμασία είναι η μητέρα της καλής τύχης, η τόλμη ο πατέρας. -V.-
• Τα βιβλία έχουν τους ίδιους εχθρούς με τους ανθρώπους: τη φωτιά, την υγρασία, τα ζώα, τον καιρό και το περιεχόμενο τους. -Paul Valery-
• Ο κόσμος ξεκίνησε χωρίς τον άνθρωπο και θα τελειώσει χωρίς αυτόν. -Claude Levi Strauss-
• Παραμύθι: Μια ιστορία τρόμου που προετοιμάζει τα παιδιά για τις εφημερίδες. -Ανώνυμος-

Στο κάστρο το παλιό

...Είμαι εδώ και είσαι εκεί
εγώ στη δύση κι εσύ στην ανατολή
είμαστε στίχοι που δε χώρεσαν μαζί
στη μουσική...

Στίχοι: Παντελής Θαλασσινός