Υπάρχει Φιλότιμο;

"Υπάρχει και Φιλότιμο" (1965)
Μια από τις κλασικότερες και διαχρονικότερες ταινίες του Ελληνικού Κινηματογράφου...
Επίκαιρη, μιας και τον τελευταίο καιρό ζούμε (θέλοντας και μη) τον προεκλογικό αναβρασμό.
Το ερώτημα εδώ και πολλά χρόνια όμως μένει το ίδιο... άραγε Υπάρχει Φιλότιμο;



Σενάριο - Σκηνοθεσία: Αλέκος Σακελλάριος
Πρωταγωνιστούν: Λάμπρος Κωνσταντάρας, Ανδρέας Ντούζος, Γιώργος Γαβριηλίδης, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος κ.α.

Μμμ... αυτό θα πει χρώμα!!!

Από τότε που είδα το νέο Ford Fiesta σε αυτή την υπέροχη κερασί εκδοχή του... τρελάθηκα! Όχι τόσο για το καθεαυτό αυτοκίνητο (που γενικά δεν είναι διόλου άσχημο) αλλά το χρώμα... είναι το απόλυτο χρώμα! Η Ford σύμφωνα με την έρευνα μου το ονομάζει Hot Magenta, εγώ πάλι το ονομάζω κερασί (ή κάτι παρεμφερές τέλος πάντων)... πείτε δεν είναι υπέροχο;

Ci vorrebbe il mare...

Ci vorrebbe il mare che accarezza i piedi
mentre si cammina verso un punto che non vedi
ci vorrebbe il mare su questo cemento
ci vorrebbe il sole col suo oro e col suo argento
e per questo amore figlio di un'estate
ci vorrebbe il sale per guarire le ferite
dei sorrisi bianchi fra le labbra rosa
a contare stelle mentre il cielo si riposa.
Ci vorrebbe il mare per andarci a fondo
ora che mi lasci come un pacco per il mondo
ci vorrebbe il mare con le sue tempeste
che battesse ancora forte sulle tue finestre.
Ci vorrebbe il mare sulla nostra vita
che lasciasse fuori, come un fiore, le tue dita
cosicchè il tuo amore potrei cogliere e salvare
ma per farlo ancora, giuro, ci vorrebbe il mare...



Canzone di Marco Masini.

Ας μιλήσουμε για όνειρα...

Τι να λέμε τώρα...; Πραγματικά δεν ξέρω αν ονειρεύομαι περισσότερο στον ύπνο μου, ή στον ξύπνιο μου; Η αλήθεια είναι πως με τα όνειρα του ύπνου έχω ένα θέμα...
Ας το πάρουμε όμως από την αρχή...
1ον: συνειδητοποιώ ότι βλέπω όνειρο και μέσα στο όνειρο μου εύχομαι αύριο το πρωί να το θυμάμαι, τις περισσότερες φορές λοιπόν, αυτό δεν γίνεται... ξυπνάω και θυμάμαι μόνο το ότι είδα όνειρο... τι είχε αυτό, τι περιελάμβανε, ποιους κ.τ.λ τίποτα... καμία επαφή!
2ον: βλέπω (αυτά που καταφέρνω να θυμάμαι τέλος πάντων) πολύ κουλά όνειρα... (θα μου πείτε,τι πιο κλασσικό; ποιος βλέπει φυσιολογικά όνειρα;) παλαιότερα η κατάσταση ήταν χειρότερη, τα όνειρα μου δεν είχαν προηγούμενο, αλλά φαίνεται πως το πράγμα "διορθώνεται" με τον καιρό... (τουλάχιστον δεν βλέπω τόσο συχνά πια όνειρα επιστημονικής φαντασίας).
3ον: αρχίζω να πιστεύω σιγά σιγά και εγώ στο γεγονός πως τα όνειρα συνδέονται με το υποσυνείδητο (ξέρετε για πιο μιλάω...; τα έχει πει και ο Freud...). Για παράδειγμα το τελευταίο όνειρο που είδα (μόλις πριν μερικές ώρες) από ότι φαίνεται συνδέεται αρκετά εώς πολύ με την παρούσα κατάσταση και σκέψεις των ημερών...
4ον: (το οποίο έχει να κάνει με το 3ο) αν όντως ισχύει αυτό και πιστέψω στην παραδοχή ότι τα όνειρα σχετίζονται με το υποσυνείδητο, τότε τι γίνεται με παλαιότερα όνειρα μου; (τα κουλά που λέγαμε...) που τουλάχιστον εγώ δεν βρίσκω καμιά άκρη και οποιονδήποτε τυχόν συσχετισμό τους με την πραγματικότητα...
Θα μου πείτε και με το δίκιο σας... τι κάθεσαι και τα αναλύεις τόσο τα πράγματα, όνειρα είναι στο κάτω κάτω; Αλλά να σε περιπτώσεις όπως αυτές που βλέπω πως πραγματικά επηρεάζουμε υποσυνείδητα τα όνειρα μας... με πιάνει ένας μικρός προβληματισμός... (κοιτά να δεις τι περίεργο σύστημα είναι ο ανθρώπινος εγκέφαλος;)
Άντε φτάνει λοιπόν... αρκετά μίλησα επί του θέματος, άλλωστε η αλήθεια είναι πως δεν πιστεύω στα όνειρα... τουλάχιστον σε ότι έχουν να κάνουν με το μέλλον...

Summer wishes!

Μια και μπήκε ο Ιούνης, μπορώ επίσημα να ευχηθώ σε όλους ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!
Εύχομαι να περάσετε όσο καλύτερα γίνεται αυτό το καλοκαίρι...

Quanto tempo e ancora

"Italia in Piazza"

Για τρίτη συνεχή χρονιά η Πρεσβεία της Ιταλίας στην Αθήνα διοργανώνει σειρά εκδηλώσεων με τίτλο "Italia in Piazza 2009" σε συνεργασία με το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο, το Έλληνο-Ιταλικό Εμπορικό Επιμελητήριο και το Γραφείο του Ιταλικού Ινστιτούτου Εξωτερικού Εμπορίου στην Αθήνα, την υποστήριξη της "Τεχνόπολις" και υπό την Αιγίδα των Υπουργείων Ανάπτυξης και Πολιτισμού. Aπό 1 έως 6 Ιουνίου (Πειραιώς 100, Γκάζι).

Εγώ δεν θα το έχανα... (αν έμενα Αθήνα...)!

Πηγή: Camera Stylo.