Τι να λέμε τώρα...; Πραγματικά δεν ξέρω αν ονειρεύομαι περισσότερο στον ύπνο μου, ή στον ξύπνιο μου; Η αλήθεια είναι πως με τα όνειρα του ύπνου έχω ένα θέμα...
Ας το πάρουμε όμως από την αρχή...
1ον: συνειδητοποιώ ότι βλέπω όνειρο και μέσα στο όνειρο μου εύχομαι αύριο το πρωί να το θυμάμαι, τις περισσότερες φορές λοιπόν, αυτό δεν γίνεται... ξυπνάω και θυμάμαι μόνο το ότι είδα όνειρο... τι είχε αυτό, τι περιελάμβανε, ποιους κ.τ.λ τίποτα... καμία επαφή!
2ον: βλέπω (αυτά που καταφέρνω να θυμάμαι τέλος πάντων) πολύ κουλά όνειρα... (θα μου πείτε,τι πιο κλασσικό; ποιος βλέπει φυσιολογικά όνειρα;) παλαιότερα η κατάσταση ήταν χειρότερη, τα όνειρα μου δεν είχαν προηγούμενο, αλλά φαίνεται πως το πράγμα "διορθώνεται" με τον καιρό... (τουλάχιστον δεν βλέπω τόσο συχνά πια όνειρα επιστημονικής φαντασίας).
3ον: αρχίζω να πιστεύω σιγά σιγά και εγώ στο γεγονός πως τα όνειρα συνδέονται με το υποσυνείδητο (ξέρετε για πιο μιλάω...; τα έχει πει και ο Freud...). Για παράδειγμα το τελευταίο όνειρο που είδα (μόλις πριν μερικές ώρες) από ότι φαίνεται συνδέεται αρκετά εώς πολύ με την παρούσα κατάσταση και σκέψεις των ημερών...
4ον: (το οποίο έχει να κάνει με το 3ο) αν όντως ισχύει αυτό και πιστέψω στην παραδοχή ότι τα όνειρα σχετίζονται με το υποσυνείδητο, τότε τι γίνεται με παλαιότερα όνειρα μου; (τα κουλά που λέγαμε...) που τουλάχιστον εγώ δεν βρίσκω καμιά άκρη και οποιονδήποτε τυχόν συσχετισμό τους με την πραγματικότητα...
Θα μου πείτε και με το δίκιο σας... τι κάθεσαι και τα αναλύεις τόσο τα πράγματα, όνειρα είναι στο κάτω κάτω; Αλλά να σε περιπτώσεις όπως αυτές που βλέπω πως πραγματικά επηρεάζουμε υποσυνείδητα τα όνειρα μας... με πιάνει ένας μικρός προβληματισμός... (κοιτά να δεις τι περίεργο σύστημα είναι ο ανθρώπινος εγκέφαλος;)
Άντε φτάνει λοιπόν... αρκετά μίλησα επί του θέματος, άλλωστε η αλήθεια είναι πως δεν πιστεύω στα όνειρα... τουλάχιστον σε ότι έχουν να κάνουν με το μέλλον...
Πέμπτη 4 Ιουνίου 2009
Δευτέρα 1 Ιουνίου 2009
Summer wishes!
Σάββατο 30 Μαΐου 2009
"Italia in Piazza"

Για τρίτη συνεχή χρονιά η Πρεσβεία της Ιταλίας στην Αθήνα διοργανώνει σειρά εκδηλώσεων με τίτλο "Italia in Piazza 2009" σε συνεργασία με το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο, το Έλληνο-Ιταλικό Εμπορικό Επιμελητήριο και το Γραφείο του Ιταλικού Ινστιτούτου Εξωτερικού Εμπορίου στην Αθήνα, την υποστήριξη της "Τεχνόπολις" και υπό την Αιγίδα των Υπουργείων Ανάπτυξης και Πολιτισμού. Aπό 1 έως 6 Ιουνίου (Πειραιώς 100, Γκάζι).
Εγώ δεν θα το έχανα... (αν έμενα Αθήνα...)!
Πηγή: Camera Stylo.
Παρασκευή 29 Μαΐου 2009
Σκόρπιες σκέψεις...

Μου έχεις λείψει, το ξέρεις...;
Κι όμως διστάζω να στο πω... δεν σου μιλάω, κάνω την αδιάφορη... μη με πιστεύεις, έτσι το κάνω για να μη φανώ αδύναμη.
Είμαι περίεργο πλάσμα, είναι φορές που και εγώ δεν ξέρω τι θέλω...
Προσπαθώ να μην επηρεάζομαι από αυτά που συμβαίνουν γύρω μου... ότι και να συμβεί δεν θέλω να αλλάξω, "αυτό που είμαι"... Όχι, φυσικά και δεν είμαι τέλεια... αλλά σίγουρα και οι άλλοι που προσπαθούν να με επηρεάσουν δεν είναι, ούτε και αυτοί...
Φυσικά και θέλω να γίνομαι καλύτερη... ξεκινώντας όμως εκ των έσω και όχι εκ των έξω...
Τα λέω λίγο μπερδεμένα... ίσως... μα μπερδεμένα τα νιώθω...
Συνεχίζω να ελπίζω...
Aποφθέγματα #13
- Η ευτυχία πολλές φορές στοιχίζει περισσότερο απ'όσο αξίζει. -Τάκιτος-
- Η αλήθεια υπάρχει. Το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί. -George Braque-
- Με τα χρόνια έμαθα ότι το σημαντικό σε ένα φόρεμα, είναι η γυναίκα που το φοράει. -Yves Saint Laurent-
- Η αγάπη είναι μία ψυχή που κατοικεί σε δύο σώματα. - Αριστοτέλης-
- Η ζωή χωρίζεται σε τρεις φάσεις: Επανάσταση, Περισυλλογή, Τηλεόραση. Ξεκινάς να αλλάξεις τον κόσμο και καταλήγεις να αλλάζεις κανάλια. -Αρκάς-
Πέμπτη 28 Μαΐου 2009
Ένα τραγούδι χίλιες εικόνες...
Σίγουρα το κάνετε και εσείς... εγώ το κάνω συνέχεια!
Τι είναι αυτό ντε, και δεν μας το λες; (Θα μου πείτε και με το δίκιο σας...)
Λοιπόν ναι, μ' αρέσει να συνδέω τραγούδια με πρόσωπα εμπειρίες, γεγονότα της ζωής μου...
Κάποιες φορές το κάνω συνειδητά, άλλες φορές ασυνείδητα... τις περισσότερες όμως το τραγούδι μένει βαθιά εντυπωμένο στη μνήμη μου και κάθε φορά που τυχαίνει να το ξανακούσω μου έρχεται τόσο αυθόρμητα η εικόνα του προσώπου ή της εμπειρίας που το έχω συνδέσει...
Για παράδειγμα κάθε φορά που ακούω το τραγούδι "Μικρή πατρίδα" (σε στίχους του Παρασκευά Καρασούλο και μουσική του Γιώργου Ανδρέου με ερμηνευτή τον Γιώργο Νταλάρα) μου έρχεται στο νου μια παλιά μου έγνοια (ένα παιδί που μου άρεζε στο Γυμνάσιο για να γίνω λίγο πιο κατανοητή).
Άλλο παράδειγμα... όποτε ακούω το τραγούδι "Come on and let it show" των The Troggs μου θυμίζει το ταξίδι μου στην Αυστραλία! Ήταν σε ένα διαφημιστικό σποτάκι που παιζόταν λίγο παραφρασμένο λόγω των επικείμενων τότε Χριστουγένων, και επειδή οι Αυστραλοί αποκλειόταν να δούνε χιόνι τα Χριστούγεννα το παραφράσανε σε "Come on and let it snow" (καλό εεε;) από κει μου έμεινε και μένα...
Το τραγούδι "Under the Bridge" των Red Hot Chili Peppers μου θυμίζει την 3η Λυκείου, εκείνη την περίοδο είχα κολλήσει με αυτό...
Το τραγούδι τέλος που μου ξυπνάει ένα χείμαρρο αναμνήσεων (το έχω ξαναναφέρει στις απαρχές αυτού του blog, αλλά ποιος θα θυμάται...) είναι το τραγούδι "Lambada" των Kaoma... με αυτό το τραγούδι στροβιλιζόμουν με μια φούστα "τύπου Lambada" με τις ώρες στα παιδικάτα μου... αχ... τι χρόνια και αυτά...
Αυτά που λέτε με τα τραγούδια... όπως καταλαβαίνεται υπάρχουν ακόμα μπόλικα που μου ξυπνούν θύμησες... αλλά για να μη μακρηγορώ ανέφερα κάποια χαρακτηριστικά παραδείγματα...
Σειρά σας τώρα...
Περιμένω και από σας τραγούδια που σας ξυπνούν αναμνήσεις!
Τι είναι αυτό ντε, και δεν μας το λες; (Θα μου πείτε και με το δίκιο σας...)
Λοιπόν ναι, μ' αρέσει να συνδέω τραγούδια με πρόσωπα εμπειρίες, γεγονότα της ζωής μου...
Κάποιες φορές το κάνω συνειδητά, άλλες φορές ασυνείδητα... τις περισσότερες όμως το τραγούδι μένει βαθιά εντυπωμένο στη μνήμη μου και κάθε φορά που τυχαίνει να το ξανακούσω μου έρχεται τόσο αυθόρμητα η εικόνα του προσώπου ή της εμπειρίας που το έχω συνδέσει...
Για παράδειγμα κάθε φορά που ακούω το τραγούδι "Μικρή πατρίδα" (σε στίχους του Παρασκευά Καρασούλο και μουσική του Γιώργου Ανδρέου με ερμηνευτή τον Γιώργο Νταλάρα) μου έρχεται στο νου μια παλιά μου έγνοια (ένα παιδί που μου άρεζε στο Γυμνάσιο για να γίνω λίγο πιο κατανοητή).
Άλλο παράδειγμα... όποτε ακούω το τραγούδι "Come on and let it show" των The Troggs μου θυμίζει το ταξίδι μου στην Αυστραλία! Ήταν σε ένα διαφημιστικό σποτάκι που παιζόταν λίγο παραφρασμένο λόγω των επικείμενων τότε Χριστουγένων, και επειδή οι Αυστραλοί αποκλειόταν να δούνε χιόνι τα Χριστούγεννα το παραφράσανε σε "Come on and let it snow" (καλό εεε;) από κει μου έμεινε και μένα...
Το τραγούδι "Under the Bridge" των Red Hot Chili Peppers μου θυμίζει την 3η Λυκείου, εκείνη την περίοδο είχα κολλήσει με αυτό...
Το τραγούδι τέλος που μου ξυπνάει ένα χείμαρρο αναμνήσεων (το έχω ξαναναφέρει στις απαρχές αυτού του blog, αλλά ποιος θα θυμάται...) είναι το τραγούδι "Lambada" των Kaoma... με αυτό το τραγούδι στροβιλιζόμουν με μια φούστα "τύπου Lambada" με τις ώρες στα παιδικάτα μου... αχ... τι χρόνια και αυτά...
Αυτά που λέτε με τα τραγούδια... όπως καταλαβαίνεται υπάρχουν ακόμα μπόλικα που μου ξυπνούν θύμησες... αλλά για να μη μακρηγορώ ανέφερα κάποια χαρακτηριστικά παραδείγματα...
Σειρά σας τώρα...
Περιμένω και από σας τραγούδια που σας ξυπνούν αναμνήσεις!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)