Una madre e suo figlio stanno camminando sulla spiaggia.Ad un certo punto il bambino dice: "Mamma come si fa a mantenere un’amicizia?"La madre guarda il figlio sorridendo e poi gli dice: "Raccogli un po’ di sabbia."Il ragazzo si china e raccoglie una manciata di sabbia finissima.La madre allora, sempre sorridendo: "Ora stringi il pugno…"Il ragazzo stringe la mano attorno alla sabbia e vede che, più stringe,più la sabbia gli esce dalla mano."Mamma, la sabbia se ne scappa…""Lo so, caro… Ora tieni la mano completamente aperta…"Il ragazzo ubbidisce, ma una folata di vento porta via parte della rimanente."Anche così non riesco a tenerla…"E la madre, sempre sorridendo:"Adesso raccogline un altro po’, e tienila con la mano aperta a cucchiaio…così.. abbastanza chiusa per custodire, e abbastanza aperta per la libertà".Il ragazzo riprova, e questa volta la sabbia non sfugge dalla mano, ed è protetta dal vento."Ecco come far durare un’amicizia…"ΜετάφρασηΜια μητέρα με το παιδί της περπατούσαν στην παραλία.
Κάποια στιγμή το παιδί λέει: "Μαμά πως μπορεί κανείς να κρατήσει μια φιλία;"
Η μητέρα κοιτάει το παιδί και γελώντας έπειτα του λέει: "Μάζεψε λίγη άμμο"
Το παιδί σκύβει και μαζεύει μια χούφτα ψιλή άμμο.
Η μητέρα λοιπόν πάντα γελώντας (λέει): "Τώρα σφίξε τη χούφτα..."
Το αγόρι σφίγγει τη χούφτα ολόγυρα από την άμμο και βλέπει ότι, όσο σφίγγει,
τόσο η άμμος βγαίνει από το χέρι του.
"Μαμά, η άμμος μου φεύγει..."
"Το ξέρω, καλό μου... Τώρα κράτα το χέρι εντελώς ανοικτό..."
Το αγόρι υπακούει, αλλά μία ριπή του ανέμου παίρνει μακριά την υπόλοιπη.
"Ούτε έτσι καταφέρνω να την κρατήσω..."
Και η μητέρα πάντοτε γελώντας (λέει):
Τώρα μάζεψε λίγη ακόμα, και κράτα την με το χέρι ανοιγμένο σαν κουτάλι...
έτσι... αρκετά κλειστό για να τη φυλάς, και αρκετά ανοικτό για να είναι ελεύθερη"
Το αγόρι ξαναδοκιμάζει, και αυτή τη φορά η άμμος δεν του φεύγει από το χέρι, και είναι προστατευμένη από τον άνεμο.
"Έτσι κάνουμε μια φιλία να διαρκέσει..."
