Μπορεί να έχω τελειώσει το σχολείο εδώ και αρκετό καιρό πλέον, δεν έχω πάψει όμως ποτέ να το σκέφτομαι και να το αναπολώ. Κάθε φορά που πλησιάζει ο Μάης και γενικά η περίοδος των εξετάσεων σκέφτομαι και εγώ το σχολείο μου και ειδικά την τελευταία χρονιά!
Εντάξει το ξέρω πως τα πράγματα ήταν δύσκολα διάβασμα, άγχος, αγωνία, προσμονή και ελπίδα... τόσα πολλά έντονα συναισθήματα... και όμως τώρα που έχουν περάσει 5 χρόνια όλα αυτά τα θυμάμαι και μου έχουν αποτυπωθεί στο βιβλίο των αναμνήσεων σαν μια περίοδος δύσκολη αλλά συνάμα τόσο ξεχωριστή!
Σήμερα αρχίζουν οι εξετάσεις για χιλιάδες παιδιά που ονειρεύονται και παλεύουν για το μέλλον τους... Θέλω να τους ευχηθώ ολόψυχα καλή επιτυχία!!!
Αυτό που θα τους έλεγα όπως τα έλεγα και πέρσι στον αδελφό μου που ήταν στην ίδια θέση είναι πως δεν χρειάζεται άγχος... μόνο αυτοπεποίθηση, ψυχραιμία και πίστη! Όταν είσαι σε αυτή τη φάση δεν μπορείς να συνειδητοποιήσεις πως αυτές οι στιγμές είναι οι τελευταίες σου ώρες ως μαθητής!!! Το σχολείο τελειώνει... 12 χρόνια μαθητικής ζωής σταματάνε με το τέλος των εξετάσεων!
Παρ' όλο που και για μένα το σχολείο ποτέ δεν ήταν μια εύκολη υπόθεση... το θυμάμαι και μου λείπει... έχω κρατήσει κυρίως τις καλές αναμνήσεις αλλά ακόμα και οι κακές φαντάζουν διαφορετικές μετά από χρόνια...
Το αφιερώνω σε όλους τους μαθητές που τελειώνουν φέτος το σχολείο...
Το Grease είναι μια ταινία που μου θυμίζει έντονα το σχολείο, με όλες τις τρελές καταστάσεις το διάβασμα, τις παρέες, τους καθηγητές, τις πλάκες, τους έρωτες...
Τρίτη 20 Μαΐου 2008
Δευτέρα 19 Μαΐου 2008
Kαι το όνομα σας, από που;
Πώς εμπνευστήκατε το όνομα του ιστολογίου σας ή του προφίλ σας;
Τί σημαίνει και τί απεικονίζει για εσάς και τον κόσμο;
Τελικά είμαι πολύ παιχνιδιάρα...
Αν και αυτό δεν μπορώ να το πω ακριβώς παιχνίδι...
Μετά λοιπόν την πρόσκληση της κ. Μαριλένας πρέπει να σας αποκαλύψω πως εμπνεύστηκα το όνομα του ιστολογίου μου και του προφίλ μου!
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή...
Όταν αποφάσισα και εγώ να κάνω το δικό μου blog, που για να σας πω την αλήθεια το σκέφτηκα αρκετά πριν το κάνω, όχι ότι είναι και καμία τόσο σοβαρή απόφαση αλλά να σκεφτόμουν τι στο καλό θα γράφω μέσα...; γιατί εντάξει πάντα είχα την συνήθεια να γράφω διάφορες σκέψεις μου στο χαρτί... αλλά αυτό διαφέρει, γράφεις πράγματα σε κοινή θέα... (αυτή η ιδέα με προβλημάτισε στην αρχή αρκετά)
Τέλος πάντων για να μη τα πολυλογώ σκεφτόμουν τι τίτλο να του δώσω, εξαρχής σχεδόν είχα αποφασίσει πως ο τίτλος του blog μου θέλω να είναι στα ιταλικά. Τα Ιταλικά είναι μια γλώσσα που υπεραγαπώ και όχι μόνο... είμαι λίγο "ιταλομανής" ότι έχει σχέση με ιταλική κουλτούρα με ενθουσιάζει.. (η χώρα, η γλώσσα, η μουσική, οι άνθρωποι κ.τ.λ). Μετά από διάφορους τίτλους που σκέφτηκα κατέληξα στο "Pensieri & Ricordi" , που σημαίνει Σκέψεις & Αναμνήσεις... δεν ξέρω τελικά κατά πόσο είναι επιτυχημένος ο τίτλος γιατί στην πορεία εκτός από διάφορες σκέψεις μου και αναμνήσεις άρχισα να γράφω και
διάφορες άλλες πληροφορίες για πράγματα που με ενδιαφέρουν και που αγαπώ (όπως ζωγράφοι, βιβλία, ταινίες κ.τ.λ). Είναι φορές που σκέφτομαι να τον αλλάξω, αλλά μετά αλλάζω γνώμη...
Όσο αφορά το όνομα του προφίλ μου έχω να πω πως προέκυψε τελείως τυχαία. Αρχικά είχα σαν όνομα προφίλ το όνομα του ιστολογίου, μια μέρα λοιπόν που κοιτούσα τις φωτογραφίες από το καλοκαίρι είδα πάνω σε μια μπλούζα του αδελφού μου γραμμένο το Urban Fish μαζί με μια πολύ ωραία ζωγραφιά με ψάρια! Ξαφνικά χωρίς δεύτερη σκέψη μου ήρθε η ιδέα, λέω αυτό είναι... αυτό μου αρέσει και αυτό με χαρακτηρίζει αρκετά θα έλεγα! Και γιατί θα μου πείτε με
χαρακτηρίζει...; γιατί είμαι όπως το λέει ένα Αστικό Ψάρι... με ότι αυτό συνεπάγεται... Είμαι ένας άνθρωπος της πόλης που νιώθει σαν ψάρι, με όλα αυτά που βλέπει να συμβαίνουν γύρω του και με όλα όσα καλείται να αντιμετωπίσει... Ένα άλλο θέμα που βέβαια δεν παίρνω ιδιαίτερα σοβαρά υπόψη είναι πως είμαι ιχθύς στο ζώδιο, αν και δεν ασχολούμαι καθόλου με αυτά ούτε τα πολυπιστεύω! Και κλείνοντας θα έλεγα πως γενικά σαν άνθρωπος έχω αδυναμία σε ότι έχει να κάνει με τη θάλασσα...
Έτσι έχει λοιπόν η ιστορία με τα ονόματα..
Και για του λόγου το αληθές ορίστε η μπλούζα που σας έλεγα...
Τί σημαίνει και τί απεικονίζει για εσάς και τον κόσμο;
Τελικά είμαι πολύ παιχνιδιάρα...
Αν και αυτό δεν μπορώ να το πω ακριβώς παιχνίδι...
Μετά λοιπόν την πρόσκληση της κ. Μαριλένας πρέπει να σας αποκαλύψω πως εμπνεύστηκα το όνομα του ιστολογίου μου και του προφίλ μου!
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή...
Όταν αποφάσισα και εγώ να κάνω το δικό μου blog, που για να σας πω την αλήθεια το σκέφτηκα αρκετά πριν το κάνω, όχι ότι είναι και καμία τόσο σοβαρή απόφαση αλλά να σκεφτόμουν τι στο καλό θα γράφω μέσα...; γιατί εντάξει πάντα είχα την συνήθεια να γράφω διάφορες σκέψεις μου στο χαρτί... αλλά αυτό διαφέρει, γράφεις πράγματα σε κοινή θέα... (αυτή η ιδέα με προβλημάτισε στην αρχή αρκετά)
Τέλος πάντων για να μη τα πολυλογώ σκεφτόμουν τι τίτλο να του δώσω, εξαρχής σχεδόν είχα αποφασίσει πως ο τίτλος του blog μου θέλω να είναι στα ιταλικά. Τα Ιταλικά είναι μια γλώσσα που υπεραγαπώ και όχι μόνο... είμαι λίγο "ιταλομανής" ότι έχει σχέση με ιταλική κουλτούρα με ενθουσιάζει.. (η χώρα, η γλώσσα, η μουσική, οι άνθρωποι κ.τ.λ). Μετά από διάφορους τίτλους που σκέφτηκα κατέληξα στο "Pensieri & Ricordi" , που σημαίνει Σκέψεις & Αναμνήσεις... δεν ξέρω τελικά κατά πόσο είναι επιτυχημένος ο τίτλος γιατί στην πορεία εκτός από διάφορες σκέψεις μου και αναμνήσεις άρχισα να γράφω και
διάφορες άλλες πληροφορίες για πράγματα που με ενδιαφέρουν και που αγαπώ (όπως ζωγράφοι, βιβλία, ταινίες κ.τ.λ). Είναι φορές που σκέφτομαι να τον αλλάξω, αλλά μετά αλλάζω γνώμη...
Όσο αφορά το όνομα του προφίλ μου έχω να πω πως προέκυψε τελείως τυχαία. Αρχικά είχα σαν όνομα προφίλ το όνομα του ιστολογίου, μια μέρα λοιπόν που κοιτούσα τις φωτογραφίες από το καλοκαίρι είδα πάνω σε μια μπλούζα του αδελφού μου γραμμένο το Urban Fish μαζί με μια πολύ ωραία ζωγραφιά με ψάρια! Ξαφνικά χωρίς δεύτερη σκέψη μου ήρθε η ιδέα, λέω αυτό είναι... αυτό μου αρέσει και αυτό με χαρακτηρίζει αρκετά θα έλεγα! Και γιατί θα μου πείτε με
Έτσι έχει λοιπόν η ιστορία με τα ονόματα..
Και για του λόγου το αληθές ορίστε η μπλούζα που σας έλεγα...
Παρασκευή 16 Μαΐου 2008
Φωτογραφίες
Ένα ακόμα blogoπαίχνιδο...
Οι όροι του παιχνιδιού είναι:
1. Πάρε τις αγαπημένες σου φώτο ή από κάπου αλλού...
2. Νιώσε τα αισθήματα!
3. Και γράψε την δική σου ιστορία που θα ήθελες να ζήσεις.
Ποτέ δεν είναι αργά για να κάνουμε όνειρα.
Ήρθες έτσι ξαφνικά και μου χτύπησες την πόρτα, εγώ κατέβηκα αλαφιασμένη και τρισευτυχισμένη από την ανέλπιστη χαρά...
Ήταν ένα όμορφο δειλινό περπατήσαμε μαζί στη μαρίνα και κοιτούσαμε μαζί τη θάλασσα και τον ήλιο που σιγά σιγά βουτούσε στα νερά της, εκείνες τις στιγμές ευχόμουν μέσα μου να σταματήσει ο χρόνος και αυτό που ζούσα - ζούσαμε να κρατούσε για πάντα...
Αρχίσαμε να μιλάμε για όλα αυτά που δεν τολμούσαμε τόσο καιρό να πούμε... Μου ήρθε η παρόρμηση να σου τραγουδήσω και εσύ με χάϊδεψες στο λαιμό και με κοίταξες στα μάτια... Μου χαμογέλασες και έμεινα εκεί για ώρες ευτυχισμένη όσο ποτέ στην αγκαλιά σου...
Οι παραπάνω φωτογραφίες είναι από τις αγαπημένες μου, τις έβγαλα πέρσι το καλοκαίρι. Όταν τις βλέπω αισθάνομαι και ονειρεύομαι πράγματα σαν την φανταστική, ρομαντική ιστοριούλα που έγραψα.
Με τη σειρά μου προσκαλώ στο παιχνίδι τον Σπύρο και την Μαριλένα, όπως επίσης και όποιον άλλο διαβάσει αυτή την ανάρτηση, και θέλει να συμμετέχει...
Με τη σειρά μου προσκαλώ στο παιχνίδι τον Σπύρο και την Μαριλένα, όπως επίσης και όποιον άλλο διαβάσει αυτή την ανάρτηση, και θέλει να συμμετέχει...
Πέμπτη 15 Μαΐου 2008
Εμπειρίες
Συνέβη κάτι τον τελευταίο καιρό και που μ' έβαλε σε σκέψεις...
Θέλω να πω το συμπέρασμα που μου άφησε όλη αυτή η εμπειρία...
Αυτό που έχω να πω λοιπόν είναι πως όλα για κάποιο λόγο γίνονται...
Ακόμα και οι δύσκολες και αμήχανες καταστάσεις, αυτές που δεν ξέρουμε πως να αντιδράσουμε και πως να συμπεριφερθούμε, ακόμα και αυτές που νιώθουμε να πνιγόμαστε γιατί θεωρούμε πως δεν θα μπορέσουμε να τα καταφέρουμε όλες μας αφήνουν ένα μάθημα...
όλες έχουν κάτι να μας πουν και κάτι πολύτιμο για την μετέπειτα ζωή μας να μας διδάξουν...
Η ζωή η ίδια χωρίς πολλές φορές να το συνειδητοποιούμε και εμείς οι ίδιοι μας παραδίδει μαθήματα... είναι αυτό που λένε αν δεν πάθεις, δεν θα μάθεις... όλα λοιπόν πρέπει να τα βλέπουμε και από την καλή τους πλευρά και να μη σκεφτόμαστε πως ήταν απλά χάσιμο χρόνου... καμία εμπειρία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί εξ ολοκλήρου άχρηστη αρκεί να την επεξεργαστούμε μες στο μυαλό μας και να εκμαιεύσουμε όλα τα θετικά και χρήσιμα μαθήματα που μπορεί να μας προσφέρει... Έτσι και εγώ μετά από μια εμπειρία μου την περασμένη εβδομάδα νομίζω πως κέρδισα πολύ περισσότερα από αυτά που έχασα παρ' όλο που εκ πρώτης όψεως μπορεί να φαίνεται το αντίθετο...
Θέλω να πω το συμπέρασμα που μου άφησε όλη αυτή η εμπειρία...
Αυτό που έχω να πω λοιπόν είναι πως όλα για κάποιο λόγο γίνονται...
Ακόμα και οι δύσκολες και αμήχανες καταστάσεις, αυτές που δεν ξέρουμε πως να αντιδράσουμε και πως να συμπεριφερθούμε, ακόμα και αυτές που νιώθουμε να πνιγόμαστε γιατί θεωρούμε πως δεν θα μπορέσουμε να τα καταφέρουμε όλες μας αφήνουν ένα μάθημα...
όλες έχουν κάτι να μας πουν και κάτι πολύτιμο για την μετέπειτα ζωή μας να μας διδάξουν...
Η ζωή η ίδια χωρίς πολλές φορές να το συνειδητοποιούμε και εμείς οι ίδιοι μας παραδίδει μαθήματα... είναι αυτό που λένε αν δεν πάθεις, δεν θα μάθεις... όλα λοιπόν πρέπει να τα βλέπουμε και από την καλή τους πλευρά και να μη σκεφτόμαστε πως ήταν απλά χάσιμο χρόνου... καμία εμπειρία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί εξ ολοκλήρου άχρηστη αρκεί να την επεξεργαστούμε μες στο μυαλό μας και να εκμαιεύσουμε όλα τα θετικά και χρήσιμα μαθήματα που μπορεί να μας προσφέρει... Έτσι και εγώ μετά από μια εμπειρία μου την περασμένη εβδομάδα νομίζω πως κέρδισα πολύ περισσότερα από αυτά που έχασα παρ' όλο που εκ πρώτης όψεως μπορεί να φαίνεται το αντίθετο...
Τετάρτη 14 Μαΐου 2008
Λίστα Βιβλίων #1
1. Μανώλης Βελιτζανίδης - Εκδόσεις Ίνδικτος
Σημείωση: δεν είναι ανάγκη όλοι να συμφωνείτε με τις επιλογές τους, μια απλή πρόταση είναι!
- Η θρησκεία εντός των ορίων του λόγου και μόνο, Immanuel Kant, Πόλις
- Ντοστογιέφσκι, Maximilian Braun, Εκρεμμές
- Φάλαινα, Paul Gadenne, εκδόσεις Άγρα
- Πριν και μετά τα τείχη, Σωτήρης Χαλιλκιάς, Ίνδικτος
- Ο Άλλος Ύπνος, Julien Green, Ίνδικτος
- Όσα παίρνει ο άνεμος, Margaret Mitchell, Κάκτος
- 100 χρόνια μοναξιά, Gabriel Garcia Marquez, Λιβάνης
- Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι, Milan Kundera, Εστία
- Όταν έκλαψε ο Νίτσε, Irvin D.Yalom, Άγρα
- Half of the yellow sun, Chimamanda Ngozi Adichie
- Τρεις όμορφες Κουβανές, Gonzalo Celorio
- Το σημείου Βρασμού, Ronald Giphart
- Μηδαμινές αποστάσεις, Bohumil Hrabal, Gema
Σημείωση: δεν είναι ανάγκη όλοι να συμφωνείτε με τις επιλογές τους, μια απλή πρόταση είναι!
Την αγάπη μου για τα βιβλία νομίζω την έχω εκφράσει...
Αποφάσισα λοιπόν για όσους μοιράζονται την ίδια αγάπη για το διάβασμα και τα βιβλία να παραθέσω μια λίστα με βιβλία που προτείνουν και που θεωρούν ως αγαπημένα τους οι ίδιοι οι εκδότες...
Την λίστα αυτή την ανακάλυψα στην ελεύθερη εφημερίδα LIFO Νο 108 (17.04.08)
Αποφάσισα λοιπόν για όσους μοιράζονται την ίδια αγάπη για το διάβασμα και τα βιβλία να παραθέσω μια λίστα με βιβλία που προτείνουν και που θεωρούν ως αγαπημένα τους οι ίδιοι οι εκδότες...
Την λίστα αυτή την ανακάλυψα στην ελεύθερη εφημερίδα LIFO Νο 108 (17.04.08)
Δευτέρα 12 Μαΐου 2008
Guinness Records #2
- World's biggest passenger - ship
MS Freedom of the seas, 4300 passenger capacity inside - World's longest Bridge, China

Donghai Bridge, China, 32.5 kilometers
- World's highest statue, Brazil
Christ The Redeemer Statue, Rio de Janeiro, Brazil- World's largest Mosque, Pakistan

Snah Feisal Mosque, Islamabad, Pakistan, Inside hall capacity 35000, outside overflow capacity 150000
- World's biggest Hotel, Las Vegas
MGM Grand Hotel Las Vegas, 6276 roomsΠηγή: Guinness book of world records, funnyslideshows.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)