Κυριακή 30 Μαρτίου 2008
Pensieri...
Πέμπτη 27 Μαρτίου 2008
Cyrano de Bergerac
Μέσα στο κλίμα του νεορομαντισμού και με αφορμή την αλλόκοτη προσωπικότητα ενός ποιητή ξιφομάχου και φυσιογνώστη, του Συρανό ντε Μπερζεράκ, που έζησε τον 17ο αιώνα, ο Ροστάν παρουσίασε το 1897 με μεγάλη επιτυχία την ομώνυμη, έμμετρη δραματική κωμωδία του.
Το έργο γραμμένο με δεξιοτεχνική εκζήτηση και λυρική ευρηματικότητα, ξεπερνά τις νεορομαντικές του προθέσεις και εγγράφεται στο παγκόσμιο δραματολόγιο ως διαχρονικό αριστούργημα, χάρη στο κεντρικό πρόσωπο του Συρανό, που εκφράζει το μοναχικό δράμα κάθε ιδιαιτερότητας στη σπαραχτική αναμέτρηση της με την πραγματικότητα και την κοινωνία. Ο Συρανό, δύσμορφος και ονειροπαρμένος, αλλά με επίγνωση της τραγικής θέσης του, αναδεικνύεται σε ήρωα που αυτοθυσιάζεται στο όνομα της αυθεντικότητας και της ανθρωπιάς
Εγώ θα έλεγα απλά, με μια μόνο φράση πως το έργο είναι ένας ύμνος στην ομορφιά της ψυχής.
( Περισσότερα στο : Wikipedia )
Τρίτη 25 Μαρτίου 2008
Let's talk about books...
Η αλήθεια είναι πως έπρεπε να είχα γράψει εδώ και πολλές ημέρες αλλά να... με το σήμερα με το αύριο...άσε που έπιασα μονότερμα το διάβασμα και δεν ασχολούμαι σχεδόν καθόλου με τον υπολογιστή!
Τον τελευταίο μήνα λοιπόν έχω διαβάσει 2 βιβλία και τώρα τελειώνω το τρίτο...
έχουμε και λέμε...
Πρώτα διάβασα "Η Συνωμοσία της Πήλινης Βίβλου" της Χούλια Ναβάρρο δε λέω καλό βιβλιαράκι ή πιο σωστά βιβλιαράρα είναι τύπου τούβλο όπως τα χαρακτηρίζω εγώ αυτού του είδους τα βιβλία και όχι αδικαιολόγητα 750 σελίδες είναι αυτές. Το στόρι ήταν για μια αρχαιολογική ανασκαφή που γίνεται στο Ιράκ λίγο πριν την έφοδο τον Αμερικανών για την ανατροπή του καθεστώτος του Σαντάμ, η ανασκαφή είχε σκοπό την ανακάλυψη της λεγόμενης Πήλινης Βίβλου, δηλαδή δύο πήλινες πλάκες έργο ενός γραφέα της εποχής του Αβραάμ ο οποίος συνέλεξε τις αφηγήσεις που του εξιστόρησε ο ίδιος ο Αβραάμ, αφηγήσεις για την δημιουργία του κόσμου, το χάος της Βαβέλ και τον κατακλυσμό του Νώε.
Μετά διάβασα "Ο επίμονος κηπουρός" του John Le Carre, ωραίο βιβλίο, ξεκινά με το φόνο της γυναίκας ενός διπλωμάτη η οποία είναι μέλος σε διάφορες ΜΚΟ και δραστηριοποιείται στην πολύπαθη Αφρική... το βιβλίο μέσα από την διαδρομή του άντρα της για την αναζήτηση των δολοφόνων αποκαλύπτει τα συμφέροντα, τις δολοπλοκίες και την απάνθρωπη εκμετάλλευση των χωρών του Τρίτου Κόσμου από τη Δύση. Ενδιαφέρον βιβλίο που με ρεαλισμό δείχνει την τραγική Αφρικανική πραγματικότητα. Έπειτα είδα και την ταινία η οποία ήταν καλή αλλά όπως γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις ήταν πολύ διαφορετική από το βιβλίο.
Τώρα διαβάζω τον Αιγύπτιο του Μικά Βαλτάρι, ιστορικό μυθιστόρημα που αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο την ιστορία του Σινουέ του Αιγύπτιου που έζησε στα χρόνια του Φαραώ Αμένοφι του Δ΄ ή αλλιώς Ακνατών ο οποίος προσπάθησε να επιβάλλει την λατρεία του θεού Ήλιου Άτωνα σε όλη την Αίγυπτο καταργώντας τους υπόλοιπους θεούς.
Σάββατο 8 Μαρτίου 2008
Συναισθήματα & Αξίες…
Ένα πολύ ωραίο mail που μου έστειλαν:
Μια μέρα συγκεντρώθηκαν σε κάποιο μέρος της γης όλα τα συναισθήματα και όλες οι αξίες του ανθρώπου.
Η Τρέλα αφού συστήθηκε 3 φορές στην Ανία της πρότεινε να παίξουν κρυφτό. Το Ενδιαφέρον σήκωσε το φρύδι και περίμενε να ακούσει ενώ η Περιέργεια χωρίς να μπορεί να κρατηθεί ρώτησε: “Τι είναι το κρυφτό;”
Ο Ενθουσιασμός άρχισε να χορεύει παρέα με την Ευφορία και η Χαρά άρχισε να πηδάει πάνω κάτω για να καταφέρει να πείσει το Δίλημμα και την Απάθεια την οποία δεν την ενδιέφερε ποτέ τίποτα, να παίξουν κι αυτοί.
Αλλά υπήρχαν πολύ που δεν ήθελαν να παίξουν: Η Αλήθεια δεν ήθελε να παίξει γιατί ήξερε ότι ούτως ή άλλως κάποια στιγμή θα την αποκάλυπταν, η Υπεροψία έβρισκε το παιχνίδι χαζό και η Δειλία δεν ήθελε να ρισκάρει.
“Ένα, δύο, τρία” άρχισε να μετράει η Τρέλα.
Η πρώτη που κρύφτηκε ήταν η Τεμπελιά. Μιας και βαριόταν κρύφτηκε στον πρώτο βράχο που συνάντησε. Η Πίστη πέταξε στους ουρανούς και η Ζήλια κρύφτηκε στην σκιά του Θριάμβου ο οποίος με την δύναμη του κατάφερε να σκαρφαλώσει στο πιο ψηλό δέντρο. Η Γενναιοδωρία δεν μπορούσε να κρυφτεί γιατί κάθε μέρος που έβρισκε της φαινόταν υπέροχο μέρος για να κρυφτεί κάποιος άλλος φίλος της οπότε την άφηνε ελεύθερη. Και έτσι η Γενναιοδωρία κρύφτηκε σε μια ηλιαχτίδα. Ο Εγωισμός αντιθέτως βρήκε αμέσως κρυψώνα ένα καλά κρυμμένο και βολικό μέρος μόνο για αυτόν.
Το Ψέμα πήγε και κρύφτηκε στον πάτο του ωκεανού. Το Πάθος και ο Πόθος κρύφτηκαν μέσα σε ένα ηφαίστειο. Ο Έρωτας δεν είχε βρει ακόμη κάπου να κρυφτεί. Έβρισκε όλες τις κρυψώνες πιασμένες, ώσπου βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και κρύφτηκε εκεί.
“….1000″ μέτρησε η Τρέλα και άρχισε να ψάχνει.
Την πρώτη που βρήκε ήταν η Τεμπελιά αφού δεν είχε κρυφτεί και πολύ μακριά. Μετά βρήκε την Πίστη που μίλαγε στον ουρανό με τον Θεό για θεολογία. Ένιωσε τον ρυθμό του Πόθου και του Πάθους στο βάθος του ηφαιστείου και αφού βρήκε την Ζήλια δεν ήταν καθόλου δύσκολο να βρει και τον Θρίαμβο. Βρήκε πολύ εύκολα το Δίλημμα που δεν είχε ακόμη αποφασίσει που να κρυφτεί. Σιγά-σιγά τους βρήκε όλους εκτός από τον Έρωτα. Η Τρέλα έψαχνε παντού, πίσω από κάθε δένδρο, κάτω από κάθε πέτρα, σε κάθε κορφή βουνού, μα τίποτα.
Όταν ήταν σχεδόν έτοιμη να τα παρατήσει βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και άρχισε να τον κουνάει νευρικά ώσπου άκουσε ένα βογκητό πόνου. Ήταν ο Έρωτας που τα αγκάθια από τα τριαντάφυλλα του είχαν πληγώσει τα μάτια. Η Τρέλα δεν ήξερε πως να επανορθώσει, έκλαιγε, ζήταγε συγνώμη και στο τέλος υποσχέθηκε να γίνει ο οδηγός του Έρωτα.
Κι έτσι από τότε ο Έρωτας είναι πάντα τυφλός και η Τρέλα πάντα τον συνοδεύει…
Δευτέρα 3 Μαρτίου 2008
Coldplay - Clocks
The lights go out and I can't be saved
Tides that I tried to swim against
Have brought me down upon my knees
Oh I beg, I beg and plead singing
Come out of things unsaid
Shoot an apple off my head and a
Trouble that cant be named
A tiger's waiting to be tamed singing
You are
You are
Confusion never stops
Closing walls and ticking clocks
Gonna come back and take you home
I could not stop that you now know singing
Come out upon my seas,
Cursed missed opportunities
Am I a part of the cure
Or am I part of the disease, singing
